Zastawienie chodnika (mniej niż 1,5 m) Mandat: 100 zł – PoRD Art. 47. 1.

Nieuprawnione parkowanie na kopercie dla osób niepełnosprawnych - Art. 8 ust. 3 ustawy prawo o ruchu drogowym, a także w związku z art. 92 § 1 kodeksu wykroczeń, naruszenie tego zakazu jest wykroczeniem. Mandat: od 20 zł do 5 000 złotych lub nagana, a także 5 punktów karnych.

Korzystanie niezgodnie z przeznaczeniem (np. parkowanie na zieleni lub sugerowanym przejściu dla pieszych). Mandat: do 3000 zł – PoRD Art. 45. 1.4.

Parkowanie poza liniami wyznaczającymi miejsce postojowe Mandat 100 zł - 1 punkt karny, KW art. 92 § 1 w związku z § 90 ust. 2-3 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych.

Mniej niż 10 m od przejścia dla pieszych Mandat: 100–300 zł – PoRD Art. 49. 1.2.

Parkowanie na podjeździe (drodze pożarowej) Art.  130a.  [Usunięcie pojazdu z drogi. Przepadek pojazdu. Koszty usunięcia. Blokada kół pojazdu] Mandat: 100 zł + koszt usunięcia pojazdu osobowego od 606 do 697 złotych.

• najważniejszych wydarzeniach upamiętniających 82. rocznicę Powstania Warszawskiego od 29 lipca;
• uroczystościach, spacerach historycznych i spotkaniach z udziałem powstańców;
• miejscach i terminach obchodów organizowanych na Żoliborzu i Bielanach

W zeszły weekend odbyły się już dwa pierwsze wydarzenia związane obchodami z okazji 82. rocznicy Powstania Warszawskiego na Żoliborzu. Wydarzenia te powiązane są także z Dzielnicą Bielany oraz Bemowo. W tej ostatniej z uwagi na Żołnierzy Zgrupowania "Żywiciel", którzy polegli w walce pod Boernerowem. Późnym popołudniem 25 lipca odbyła się uroczystość na Boernerowie. To właśnie tam żołnierze polegli o świcie 2 sierpnia 1944 r. podczas przemarszu do puszczy Kampinowskiej na przedpolach Boernerowa. Uroczystości odbyły się przed Głazem przed figurą Matki Bożej z Dzieciątkiem na rogu ul. Westerplatte i Grotkowskiej. Organizatorem wydarzenia był Urząd Dzielnicy Bemowo. 

Z kolei w niedzielę 26 lipca odbyły się uroczystości przed kamieniem "Żywicielowym", będącymi głównym wydarzeniem uroczystych obchodów Powstania Warszawskiego na Żoliborzu. To właśnie w tym miejscu co roku mieszkańcy dzielnicy z udziałem kombatantów i przedstawicielami samorządu oddają hołd Żołnierzom II Obwodu "Żywiciel" Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej.

Po ponad godzinnej uroczystości obchody przenoszą się pod tablicę OWP PPS znajdującą się pod Kotłownią WSM na rogu ul. Próchnika i ul. Suzina. Jest to symboliczne miejsce związane z upamiętnieniem pierwszych poległych w dniu 1 sierpnia 1944 r. przed godziną "W" Powstańćow Żoliborskich z IV Batalionu OW PPS im. Jarosława Dąbrowskiego. 

Współorganizatorami obu wydarzeń jest Urząd Dzielnicy Żoliborz oraz Stowarzyszenie Żołnierzy Armii Krajowej "Żywiciel" oraz Miłośników Ich Tradycji. 

29 lipca (środa)

Obchody rozpoczną się całodniową akcją porządkowania kwater i grobów żołnierzy AK Zgrupowania „Żubr” oraz Obwodu „Żywiciel” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Wydarzenie potrwa od godziny 9.00 do 20.00. 

30 lipca (czwartek)

Kontynuowana będzie akcja sprzątania kwater i grobów żołnierzy Armii Krajowej na Cmentarzu Wojskowym. Organizatorzy zapraszają wszystkich, którzy chcą włączyć się w przygotowanie miejsc pamięci przed głównymi uroczystościami rocznicowymi.

Jak co roku nad przeprowadzeniem całej Społecznej Akcji Sprzątania Grobów Żołnierzy AK Zgrupowania "Żywiciel" czuwa radny Dzielnicy Żoliborz oraz  Tomasz Michałowski, będący zarazem przedstawicielem Stowarzyszenia Żołnierzy Armii Krajowej "Żywiciel" i Miłośników Ich Tradycji, które jest organizatorem całego wydarzenia zarówno na Cm. Wojskowym na Powązkach jak i na Cmentarzu Wawrzyszewskim.

31 lipca (piątek)

Wieczorem odbędzie się patriotyczny spacer ulicami Żoliborza. Uczestnicy odwiedzą miejsca pamięci Powstania Warszawskiego, poznając historię walk prowadzonych na terenie dzielnicy oraz sylwetki ich bohaterów.

1 sierpnia (sobota)

W dniu wybuchu Powstania Warszawskiego zaplanowano symboliczne złożenie kwiatów w miejscu pierwszych strzałów Powstania na Żoliborzu, oddanych przed godziną „W”. Uroczystość będzie okazją do wspólnego oddania hołdu powstańcom i mieszkańcom walczącej Warszawy.

23 sierpnia (niedziela)

Obchody będą kontynuowane mszą świętą w intencji poległych żołnierzy AK „Żywiciel”, Zgrupowania AK Kampinos oraz oddziałów Nalibockich. Następnie uczestnicy spotkają się przy pomniku poległych w walkach o Dworzec Gdański, gdzie odbędzie się uroczystość upamiętniająca powstańców poległych podczas nocnych ataków z 21 na 22 sierpnia 1944 roku.

14 września (poniedziałek)

Program obejmie trzy wydarzenia:

uroczystość upamiętniającą egzekucję ludności cywilnej Marymontu i Żoliborza wraz z modlitwą za pomordowanych,
obchody poświęcone mieszkańcom Marymontu oraz innych dzielnic Warszawy zamordowanym przez Niemców podczas Powstania Warszawskiego,
uroczystość przy Pomniku Nieśmiertelnik Marymoncki, upamiętniającą bohaterską obronę Powstańców Warszawskich ze Zgrupowania „Żmija” pod dowództwem Wacława Gluth-Nowowiejskiego ps. „Wacek”.
30 września (środa)

Zwieńczeniem obchodów będzie msza święta z okazji 82. rocznicy powstania walk powstańczych na Żoliborzu, odprawiona w intencji żołnierzy II Obwodu „Żywiciel”, Armii Ludowej oraz ludności cywilnej poległej podczas Powstania Warszawskiego. Po nabożeństwie odbędzie się otwarte spotkanie żyjących Powstańców II Obwodu „Żywiciel” oraz rodzin związanych z historią żoliborskiego zrywu.

Tegoroczne obchody stanowią nie tylko okazję do uczczenia pamięci uczestników Powstania Warszawskiego, ale również do wspólnego pielęgnowania historii i lokalnej tożsamości. Organizatorzy zachęcają mieszkańców do udziału w wydarzeniach i oddania hołdu bohaterom walczącym o wolność stolicy.

• przyczynach pogarszającego się stanu technicznego Przedszkola nr 361 przy ul. Włościańskiej;
• zakresie niezbędnych prac remontowych i ich szacowanym koszcie wynoszącym ponad 825 tys. zł;
• planowanej inwestycji WSM przy ul. Włościańskiej 12 oraz jej możliwym wpływie na funkcjonowanie przedszkola.

Rzeczniczka prasowa Urzędu Dzielnicy Żoliborz Donata Wancel poinformowała, że podczas kontroli obiektu stwierdzono m.in. zarysowania ścian i stropów, uszkodzenia opaski wokół budynku, osiadanie studzienek okien piwnicznych oraz uszkodzenia żelbetowych desek czołowych dachu.

Trudne warunki gruntowe główną przyczyną problemów

Z przeprowadzonej ekspertyzy wynika, że zasadniczą przyczyną pogarszającego się stanu technicznego przedszkola są skomplikowane warunki gruntowo-wodne. Budynek został posadowiony na gruntach wysadzinowych, które pod wpływem zmian wilgotności zmieniają swoją objętość. Powoduje to powstawanie naprężeń prowadzących do stopniowego osiadania konstrukcji.

Dodatkowym problemem jest sposób wykonania strefy przyściennej. Drenaż opaskowy, znajdujący się około 1,2 metra od ścian budynku, wpływa na obniżanie poziomu wód gruntowych i proces konsolidacji gruntu. W efekcie dochodzi do osiadania terenu przy fundamentach, czego skutkiem są uszkodzenia opaski wokół budynku, obniżenie studzienek okien piwnicznych oraz uszkodzenie izolacji pionowej ścian cokołowych.

Wykonano badania geotechniczne

Aby dokładnie ocenić warunki gruntowo-wodne, przeprowadzono badania geotechniczne. W ich ramach wykonano pięć otworów badawczych o głębokości trzech metrów każdy.

Konieczne będą specjalistyczne prace

Ekspertyza oceniła stan techniczny przedszkola jako dostateczny. Oznacza to, że obecnie budynek nie zagraża życiu i zdrowiu ludzi ani bezpieczeństwu mienia czy środowiska. Jednocześnie autorzy opracowania podkreślają, że zwlekanie z usunięciem usterek może doprowadzić do ich pogłębiania. Szczególne zagrożenie dotyczą żelbetowych desek czołowych dachu, których uszkodzenia mogą z czasem doprowadzić do odspojenia i odpadnięcia fragmentów konstrukcji.

W pierwszej kolejności konieczna będzie naprawa właśnie tych elementów. Następnie, ze względu na trudne warunki gruntowe, eksperci rekomendują zmianę sposobu posadowienia budynku z fundamentów bezpośrednich na pośrednie poprzez zastosowanie pali lub mikropali, które przeniosą obciążenia na głębsze warstwy gruntu. Ostatnim etapem ma być trwałe usunięcie zarysowań ścian metodą tzw. zszywania ścian.

Według kosztorysu dołączonego do ekspertyzy wykonanie wszystkich niezbędnych prac będzie kosztować 825 328,57 zł brutto według cen z IV kwartału 2025 roku.

Czy planowana inwestycja przy Włościańskiej 12 wpłynie na przedszkole?

Mieszkańcy pytają również o planowaną inwestycję mieszkaniową przy ul. Włościańskiej 12 oraz jej ewentualny wpływ na stan techniczny przedszkola.

Jak przekazała Donata Wancel, obecnie nie można jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Konieczne byłoby wykonanie odrębnej ekspertyzy, która określi wpływ ewentualnej budowy na sąsiedni obiekt.

Urząd poinformował jednocześnie, że wydano już pozwolenie na rozbiórkę pawilonu usługowo-handlowego z lat 70. dla Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Decyzja nr 43/ZOL/PB/2025 została wydana 5 sierpnia 2025 roku.

Z kolei w grudniu 2025 roku do urzędu wpłynął wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym przy ul. Włościańskiej 12. Postępowanie administracyjne w tej sprawie nadal trwa i decyzja nie została jeszcze wydana.

Możliwe czasowe przeniesienie dzieci

Urząd Dzielnicy nie wyklucza, że realizacja najbardziej zaawansowanych prac remontowych może wymagać czasowego wyłączenia budynku z użytkowania.

Jak wyjaśniła rzeczniczka, w przypadku rozpoczęcia robót fundamentowych związanych z palowaniem należy liczyć się z koniecznością czasowego przeniesienia dzieci do innych placówek na czas prowadzenia prac.

• konkursie fotograficznym
• zasadach i terminach 

ak wygląda pamięć o Powstaniu Warszawskim oczami współczesnych? Odpowiedzi na to pytanie po raz kolejny poszukują organizatorzy konkursu fotograficznego „Pamięć «W» kadrze”, który od lat zachęca do dokumentowania obchodów rocznicy Powstania Warszawskiego w wyjątkowy i osobisty sposób.

Do udziału zaproszeni są zarówno doświadczeni fotografowie, jak i amatorzy. Zdjęcia można wykonać profesjonalnym aparatem lub smartfonem – najważniejszy jest przekaz, emocje i sposób spojrzenia na wydarzenia upamiętniające Powstanie Warszawskie.

Co można sfotografować?

Tematem konkursu są wszelkie wydarzenia związane z obchodami 82. rocznicy Powstania Warszawskiego – zarówno oficjalne uroczystości, koncerty, akcje społeczne, spotkania mieszkańców, jak i symboliczne gesty pamięci odbywające się w Polsce i za granicą.

Organizatorzy podkreślają, że liczy się autentyczność i osobiste spojrzenie autora na rocznicowe wydarzenia.

Dwie kategorie konkursowe

Prace można zgłaszać w dwóch kategoriach:

• Zdjęcie pojedyncze – maksymalnie 6 fotografii od jednego uczestnika.
• Fotoreportaż – maksymalnie 2 reportaże, liczące do 6 zdjęć każdy.

W obu kategoriach zostaną przyznane nagrody za I, II i III miejsce.

Dodatkowo jury wybierze zdobywcę Grand Prix, a internauci przyznają własną nagrodę w internetowym głosowaniu.

Nagrody czekają na najlepszych

Na laureatów czekają atrakcyjne nagrody:

• Grand Prix – 10 000 zł,
• I miejsce – voucher Fotoformy o wartości 5000 zł na zakup produktów Canon,
• II miejsce – voucher Fotoformy o wartości 3000 zł na zakup produktów Canon,
• III miejsce – voucher Sigma Foto Polska o wartości 2000 zł,
• Nagroda Internautów – voucher Sigma Foto Polska o wartości 2000 zł.

Zdjęcia ocenią uznani fotografowie

Nadesłane fotografie oceni jury złożone z wybitnych przedstawicieli świata fotografii:

• Zbigniew Furman,
• Wojciech Grzędziński,
• Jacek Marczewski,
• Chris Niedenthal,
• Jan Ołdakowski – dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego.

Eksperci wybiorą prace, które w najbardziej twórczy, poruszający i osobisty sposób oddadzą atmosferę obchodów rocznicy Powstania Warszawskiego.

Jak zgłosić zdjęcia?

Konkurs trwa od 25 lipca do 7 sierpnia 2026 roku.

Fotografie można przesłać:

• na adres e-mail: foto@1944.pl,
• lub za pośrednictwem serwisu WeTransfer, wysyłając pliki na ten sam adres.

To doskonała okazja, by nie tylko upamiętnić jedno z najważniejszych wydarzeń w historii Polski, ale również pokazać własną wrażliwość i fotograficzne spojrzenie na pamięć o Powstaniu Warszawskim. Organizatorzy zachęcają wszystkich: „Zrób zdjęcie. Pokaż, że pamiętasz!”

• słowiańskich legendach
• wydarzeniu plenerowym

Jeśli szukacie pomysłu na rodzinne popołudnie pełne kultury, zabawy i niezapomnianych wrażeń, koniecznie odwiedźcie Park Kępa Potocka. W sierpniu odbędą się tam dwa wyjątkowe spotkania, podczas których uczestnicy przeniosą się do niezwykłego świata dawnych słowiańskich podań i tradycji.

To nie będzie zwykły spektakl. Organizatorzy przygotowali interaktywne widowisko plenerowe, w którym publiczność stanie się częścią opowieści. Wydarzenie połączy teatr, muzykę i edukację w atrakcyjnej formule dla całych rodzin.

Co czeka na uczestników?

Program został przygotowany tak, aby każdy – niezależnie od wieku – znalazł coś dla siebie. Wśród atrakcji zaplanowano:

• opowieści o słowiańskich legendach,
• interaktywny spektakl teatralny,
• wspólne śpiewanie,
• tańce ludowe,
• warsztaty tworzenia tradycyjnych laleczek,
• prezentację etnicznych instrumentów muzycznych.

To doskonała okazja, aby w przystępny i angażujący sposób poznać bogactwo słowiańskiej kultury oraz spędzić czas na świeżym powietrzu w gronie najbliższych.

Dwa terminy do wyboru

Wydarzenie odbędzie się w dwóch terminach:

1 sierpnia 2026 r. (sobota) – godz. 12:00

16 sierpnia 2026 r. (niedziela) – godz. 16:30

Oba spotkania zaplanowano w Parku Kępa Potocka, obok siłowni plenerowej „Herkules”.

Rodzinna zabawa i podróż do świata dawnych tradycji

Plenerowe wydarzenie to propozycja dla wszystkich, którzy chcą aktywnie spędzić czas, odkryć fascynujące słowiańskie legendy i wziąć udział w wyjątkowych warsztatach oraz zabawach integrujących całe rodziny. To także świetna okazja, by pokazać najmłodszym bogactwo polskiej tradycji i folkloru w nowoczesnej, angażującej formie.

Udział w wydarzeniu jest całkowicie bezpłatny. Wystarczy zabrać dobry humor i dołączyć do wspólnej zabawy w sercu Parku Kępa Potocka.

• rocznicy powstania Warszawskiego
• obchodach na Żoliborzu

Uroczystości rozpoczęły się już 26 lipca o godz. 10.30 przy Kamieniu „Żołnierzom Żywiciela” w Parku im. Żołnierzy Żywiciela przy ul. ks. Jerzego Popiełuszki. To miejsce od lat stanowi ważny punkt pamięci o żołnierzach Armii Krajowej walczących na Żoliborzu.

Hołd także 1 i 23 sierpnia

Obchody będą kontynuowane 1 sierpnia o godz. 14.00, kiedy uczestnicy spotkają się przy miejscu pierwszych strzałów Powstania Warszawskiego przy ul. Zygmunta Krasińskiego – na pasie zieleni na wysokości ulic Wojciecha Kochowskiego i Pawła Suzina. To symboliczne miejsce przypomina o pierwszych chwilach walk na Żoliborzu.

Z kolei 23 sierpnia o godz. 14.00 odbędzie się uroczystość pod pomnikiem upamiętniającym poległych w walkach o Dworzec Gdański, przy skrzyżowaniu ulic Adama Mickiewicza i gen. Józefa Zajączka. Walki o Dworzec Gdański należały do najtragiczniejszych epizodów Powstania Warszawskiego i do dziś pozostają ważnym symbolem odwagi oraz poświęcenia Powstańców.

Pamięć, która łączy pokolenia

Organizatorzy podkreślają, że obecność mieszkańców jest najpiękniejszym wyrazem szacunku dla Powstańców Warszawskich i wszystkich, którzy walczyli o wolność stolicy. To również okazja do wspólnej refleksji nad historią oraz przekazywania pamięci kolejnym pokoleniom.

Wstęp na wszystkie wydarzenia jest bezpłatny, a udział może wziąć każdy, kto chce wspólnie uczcić bohaterów Powstania Warszawskiego i oddać im należny hołd.

• kultowym filmie
• repertuarze w Kinie Wisła

Legendarny film Francisa Forda Coppoli ponownie zagości w kinie podczas wyjątkowych pokazów specjalnych. To niepowtarzalna okazja, aby zobaczyć ostateczną wersję reżyserską jednego z najważniejszych filmów wojennych wszech czasów – w znakomitej jakości obrazu 4K i z odświeżoną ścieżką dźwiękową.

Jak podkreśla sam Francis Ford Coppola, właśnie ta edycja najlepiej oddaje jego pierwotną wizję filmu.

„Widzowie będą mogli zobaczyć, usłyszeć i poczuć ten film tak, jak zawsze chciałem – od pierwszego huku do końcowego jęku.”

„Czas Apokalipsy” to luźna adaptacja słynnego opowiadania „Jądro ciemności” Josepha Conrada. Akcja rozgrywa się w 1969 roku podczas wojny w Wietnamie. Główny bohater, kapitan Benjamin Willard, otrzymuje tajną misję odnalezienia i wyeliminowania pułkownika Kurtza – charyzmatycznego dowódcy, który stworzył własne, bezwzględne imperium w samym sercu dżungli.

Podróż Willarda szybko staje się czymś więcej niż wojskową operacją. To przejmująca wyprawa przez chaos wojny, ludzkie szaleństwo oraz mroczne zakamarki psychiki. Film od ponad czterech dekad uznawany jest za jedno z najważniejszych dzieł światowego kina.

Na ekranie zobaczymy prawdziwą plejadę hollywoodzkich gwiazd. W obsadzie znaleźli się m.in. Marlon Brando, Martin Sheen, Robert Duvall, Harrison Ford, Laurence Fishburne, Dennis Hopper, Frederic Forrest, Albert Hall oraz Sam Bottoms.

Dorobek filmu imponuje do dziś. Produkcja zdobyła Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes, otrzymała 8 nominacji do Oscara, z których dwie zakończyły się zwycięstwem – za najlepsze zdjęcia oraz najlepszy dźwięk. Na koncie ma również trzy Złote Globy, dwie nagrody BAFTA oraz wiele innych prestiżowych wyróżnień.

Terminy pokazów specjalnych

• 29 lipca (środa), godz. 19:00
• 6 sierpnia (czwartek), godz. 19:00

Dla wielu widzów będzie to pierwsza okazja, aby zobaczyć reżyserską wersję tego ponadczasowego arcydzieła na dużym ekranie. Jeśli cenisz klasykę kina i chcesz doświadczyć jednego z najbardziej wpływowych filmów w historii w najlepszej możliwej jakości, tych pokazów nie warto przegapić.

• powodach odmowy wpisania Dworca Gdańskiego do rejestru zabytków;
• dwóch fragmentach historycznej elewacji, które objęto ochroną konserwatorską;
• historii Dworca Gdańskiego i jego znaczeniu podczas wydarzeń Marca '68.

Obie decyzje zapadły wiosną 2026 roku, choć zostały zainicjowane przez różnych wnioskodawców i dotyczyły zupełnie innych przedmiotów postępowania.

Jak poinformowała rzeczniczka prasowa Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Anna Śmigielska, decyzją B-833 z 30 kwietnia 2026 r. do rejestru zabytków ruchomych wpisano dwa fragmenty dekoracyjnej okładziny kamiennej elewacji północnej Dworca Warszawa Gdańska. Rozstrzygnięcie jest już ostateczne. Z kolei decyzją nr 95/2026 z 15 czerwca 2026 r. konserwator odmówił wpisania do rejestru zabytków nieruchomych budynku dworca oraz przynależnych do niego pawilonów. W chwili udzielania odpowiedzi przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków żadna ze stron nie złożyła odwołania od tej decyzji.

Dwa postępowania na wniosek strony społecznej oraz kolei

Obie sprawy miały odmienny charakter. Wniosek o wpis dwóch zachowanych fragmentów historycznej okładziny kamiennej złożyły Polskie Koleje Państwowe S.A. Postępowanie dotyczyło wyłącznie elementów dekoracyjnych elewacji oraz tablicy upamiętniającej emigrację polskich Żydów po wydarzeniach Marca '68. Po przeprowadzeniu oględzin i analiz konserwator uznał, że ochroną należy objąć jedynie dwa fragmenty oryginalnej okładziny, natomiast odmówił wpisania do rejestru tablicy pamiątkowej.

Z kolei postępowanie dotyczące wpisania do rejestru zabytków nieruchomych całego zespołu dworcowego zostało wszczęte na wniosek stowarzyszeń Miasto Jest Nasze oraz Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Mazowieckiej „Masław”. Organizacje argumentowały, że Dworzec Gdański jest jednym z najważniejszych przykładów powojennego modernizmu w Warszawie, a także miejscem o wyjątkowym znaczeniu historycznym ze względu na wydarzenia Marca 1968 roku. Ostatecznie jednak konserwator nie podzielił tej argumentacji i odmówił wpisu, powołując się również na opinię Narodowego Instytutu Dziedzictwa z 27 października 2025 r.

Ochrona dla ostatnich autentycznych elementów

Choć sam budynek nie trafi do rejestru zabytków, konserwator uznał, że dwa zachowane fragmenty pierwotnej kamiennej okładziny elewacji północnej posiadają samodzielne wartości artystyczne. Są to jedyne relikty oryginalnej dekoracji architektonicznej dworca z lat 1958–1959, które przetrwały późniejsze przebudowy.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że kompozycje wykonane z czerwonego i beżowego piaskowca oraz grafitowego andezytu stanowią przykład nowoczesnej, abstrakcyjnej dekoracji architektonicznej charakterystycznej dla końca lat 50. XX wieku. Ich diagonalne podziały, zróżnicowane faktury i geometryczne układy nawiązują do nurtu abstrakcji geometrycznej obecnego w twórczości takich artystów jak Henryk Stażewski, Jerzy Nowosielski, Adam Marczyński czy Maria Jarema. Według konserwatora są one świadectwem udanego wykorzystania współczesnych kierunków sztuki w architekturze użyteczności publicznej.

Konserwator podkreślił również, że okładziny miały nie tylko funkcję estetyczną. Ich zastosowanie wynikało także z praktycznych przesłanek – nieregularne płyty kamienne miały maskować ewentualne spękania ścian wynikające z osiadania gruntu pod budynkiem. Rozwiązanie zaproponowane przez architekta Stanisława Kallera było więc jednocześnie nowoczesnym zabiegiem plastycznym i odpowiedzią na problemy konstrukcyjne.

Tablica z Marcem '68 bez wpisu

Konserwator odmówił natomiast wpisania do rejestru zabytków tablicy odsłoniętej w 1998 roku dla upamiętnienia osób zmuszonych do opuszczenia Polski po wydarzeniach Marca 1968 roku.

W uzasadnieniu wskazano, że tablica ma niewątpliwie wysoką wartość symboliczną i stanowi ważny element tożsamości Dworca Gdańskiego, jednak nie spełnia ustawowej definicji zabytku. Powstała współcześnie, wykonano ją z polerowanego granitu i nie stanowi świadectwa zamkniętej epoki ani dzieła posiadającego wartości historyczne, artystyczne lub naukowe w rozumieniu ustawy o ochronie zabytków. Jednocześnie konserwator zaznaczył, że tablica powinna pozostać integralnym elementem projektowanego węzła komunikacyjnego. Wnioskodawcą zarówno wpisania okładzin kamiennych oraz tablicy upamiętniającej wydarzenia z Marca '68 do rejestru zabytków ruchomych województwa mazowieckiego był zarządca dworca - PKP S.A. 

Dlaczego cały dworzec nie został wpisany?

Znacznie dalej idące konsekwencje ma druga decyzja, dotycząca samego budynku dworca i zespołu pawilonów. Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków odmówił wpisania ich do rejestru zabytków nieruchomych.

Jak wynika z informacji przekazanej przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków, podstawowym argumentem była opinia Narodowego Instytutu Dziedzictwa z października 2025 roku. W ocenie konserwatora obiekt utracił znaczną część swojej autentycznej substancji zabytkowej w wyniku pożaru z 1987 roku oraz późniejszej odbudowy, rozbudowy i modernizacji. W efekcie obecny budynek nie zachował w wystarczającym stopniu cech pierwotnej realizacji modernistycznej, które uzasadniałyby objęcie go ochroną w formie wpisu do rejestru zabytków nieruchomych.

Oznacza to, że ochroną konserwatorską nie zostanie objęta bryła dworca ani towarzyszące mu pawilony. Ochronie podlegają wyłącznie wpisane do rejestru dwa fragmenty historycznej okładziny kamiennej.

Dworzec z ważnym miejscem w historii Warszawy

Historia Dworca Warszawa Gdańska wykracza jednak daleko poza kwestie architektury. Obiekt powstał w latach 1958–1959 według projektu Stanisława Kallera jako nowoczesny, tymczasowy dworzec mający obsługiwać około 20 tysięcy pasażerów dziennie. Był jednym z pierwszych warszawskich obiektów kolejowych wzniesionych po odejściu od socrealizmu i stanowił przykład modernizmu inspirowanego współczesną sztuką abstrakcyjną.

Na trwałe zapisał się także w historii Polski jako miejsce pożegnań osób zmuszonych do emigracji po antysemickiej kampanii władz komunistycznych w 1968 roku. To właśnie stąd wielu polskich Żydów rozpoczynało podróż prowadzącą przez Gdańsk lub inne miasta do Wiednia, Rzymu, Skandynawii, Izraela czy Stanów Zjednoczonych. Z tego względu Dworzec Gdański stał się jednym z najważniejszych symboli Marca '68.

W 1987 roku pożar zniszczył znaczną część głównego pawilonu. Odbudowa i późniejsze przebudowy doprowadziły do wymiany większości oryginalnych okładzin elewacyjnych oraz licznych zmian architektonicznych. To właśnie z tego okresu pochodzą przekształcenia, które – zdaniem konserwatora – przesądziły o utracie autentyczności budynku. Paradoksalnie jednymi z nielicznych zachowanych świadectw pierwotnej koncepcji architektonicznej okazały się dwa fragmenty kamiennej elewacji, które od końca kwietnia 2026 roku korzystają już z pełnej ochrony konserwatorskiej jako zabytki ruchome.

Zanim wybierzesz konkretne wypieki, ustal prostą zasadę: tort jest głównym punktem programu, a reszta ma go wspierać, nie konkurować z nim. Jeśli tort jest ciężki i kremowy, dobierz do niego lżejsze ciasta. Gdy stawiasz na prosty tort śmietankowy lub owocowy, możesz pozwolić sobie na bardziej intensywne dodatki, takie jak sernik czy makowiec.

W praktyce najlepiej połączyć trzy typy wypieków:

• Klasyczne ciasto o znanym smaku,
• Jedną propozycję bardziej delikatną,
• Coś sezonowego lub owocowego.

Taki układ daje równowagę. Goście zwykle mają różne preferencje, dlatego jedna blacha jabłecznika i jeden sernik często sprawdzają się lepiej niż kilka podobnych deserów na bazie kremu.

Klasyki, które zawsze zbierają dobre opinie

Na urodzinach najpewniejszym wyborem pozostają wypieki, które większość gości zna i lubi. W tej roli bardzo dobrze wypadają serniki, makowce i jabłeczniki. To ciasta uniwersalne, łatwe do serwowania i odpowiednie zarówno na rodzinne spotkanie, jak i na bardziej formalne przyjęcie.

Sernik warto wybrać wtedy, gdy zależy Ci na deserze sycącym, ale eleganckim. Dobrze kroi się na równe porcje, długo zachowuje świeżość i pasuje do kawy. Makowiec wnosi bardziej wyrazisty smak, dlatego najlepiej zestawić go z czymś lżejszym. Z kolei jabłecznik daje przyjemną kwasowość i przełamuje słodsze elementy stołu.

Jeśli kompletujesz ciasta na urodziny (https://kzielinski.eu/blog/jakie-ciasta-na-urodziny-propozycje-z-oferty-k-zielinski/) dla większej grupy, zwróć uwagę nie tylko na smak, lecz także na wygodę podania. Wypieki powinny:

• dobrze się porcjować,
• zachowywać formę po pokrojeniu,
• nie wymagać skomplikowanego serwisu,
• smakować równie dobrze po kilku godzinach od podania.

To ważne szczególnie wtedy, gdy przyjęcie trwa dłużej, a goście wracają do stołu kilka razy.

Lżejsze propozycje i ciasta deserowe

Nie każdy gość szuka ciężkiego, bardzo słodkiego wypieku. Właśnie dlatego obok klasyków warto postawić na ciasta deserowe o delikatniejszym charakterze. Dobrze sprawdzają się kompozycje z owocami, lekkie warstwy biszkoptowe oraz wypieki, które nie dominują smakiem nad tortem.

Na przyjęciach letnich szczególnie dobrze wypadają desery z sezonowym akcentem. Owocowa nuta odświeża stół i daje kontrast wobec bardziej tradycyjnych propozycji. Jeśli zależy Ci na bardziej nowoczesnym efekcie, możesz połączyć cięższy sernik z lekkim ciastem owocowym albo tartą deserową. Taki zestaw wygląda różnorodnie i nie męczy podniebienia.

Warto też pamiętać o proporcjach. Lepiej zamówić mniej rodzajów, ale dopracowanych smakowo, niż przeładować stół przypadkowymi słodkościami. Dwa lub trzy dobrze dobrane wypieki zwykle wystarczą, by stworzyć spójną i atrakcyjną całość.

Co wybrać na domowe przyjęcie, a co na elegancką uroczystość?

W domu najlepiej sprawdzają się ciasta, które budzą skojarzenie z solidnym, tradycyjnym deserem. Sernik, jabłecznik, makowiec czy drożdżowe wypieki trafiają w gust różnych pokoleń i dobrze wpisują się w swobodną atmosfera. Przy takim formacie liczy się wygoda, prosty podział porcji i smak, który nie rozczaruje po pierwszym kęsie.

Na przyjęciu w bardziej eleganckim stylu warto postawić na większą lekkość wizualną. Obok głównego tortu dobrze wyglądają ciasta deserowe podane w mniejszych porcjach, z wyraźnym podziałem smaków. Dzięki temu stół jest uporządkowany, a goście łatwo wybierają coś dla siebie. Zwróć uwagę, by nie dublować podobnych kompozycji. Dwa ciasta o ciężkiej, kremowej strukturze dadzą gorszy efekt niż jeden klasyk i jeden wypiek z owocową nutą.

Smak ma znaczenie, ale liczy się też miejsce zamówienia

Przy wyborze słodkiego stołu warto patrzeć szerzej niż tylko na same desery. Jeśli zależy Ci na jakości i powtarzalnym poziomie wypieków, doskonałym wyborem będzie piekarnia K. Zieliński. To nowoczesna, lokalna marka oparta na tradycji. Działa na styku województwa mazowieckiego i warmińsko-mazurskiego, oferując swoje wyroby m.in. w Mławie, Lubawie, Płocku, Przasnyszu, Sierpcu, Działdowie i Nidzicy.

Klienci znajdą tam bogaty wybór słodkości, w tym serniki, makowce, jabłeczniki, drożdżówki, jagodzianki oraz torty na indywidualne zamówienie. W codziennej ofercie dostępne jest także klasyczne pieczywo, takie jak tradycyjne chleby, bułki czy wypieki graham. Jak deklaruje marka, asortyment obejmuje również pieczywo o charakterze prozdrowotnym na naturalnym zakwasie, wypiekane według receptur producenta i bez użycia zbędnych dodatków. To sprawdzona oferta, która świetnie dopełni zarówno urodzinowe menu, jak i codzienne posiłki.

• kosztach budowy przedszkola i planowanego remontu dachu;
• nieprawidłowościach wykrytych po zakończeniu inwestycji;
• skutkach remontu dla dzieci i toczącym się procesie sądowym.

Budowa za ponad 7,3 mln zł

Jak informuje urząd, całkowity koszt realizacji kompleksu żłobkowo-przedszkolnego w 2016 r. wyniósł 7 375 750 zł brutto. Wykonawcą była firma REMBUD Sp. z o.o. z Przasnysza.

Na tę kwotę złożyły się:

6 964 000 zł – wartość podstawowej umowy z wykonawcą,
411 790 zł – cztery aneksy dotyczące robót dodatkowych.

Jednocześnie Urząd Dzielnicy wskazuje, że podczas realizacji wystąpiły również roboty zaniechane i zamienne o wartości około 676,5 tys. zł brutto, wyliczone na podstawie kosztorysu ofertowego.

Remont dachu za około 6 mln zł

Remont całego dachu według szacunków Urzędu Dzielnicy przez jego kompleksową wymianę będzie kosztowała około 6 mln zł brutto, a same prace potrwają co najmniej rok. Zakres robót obejmuje praktycznie wykonanie dachu od nowa. Konieczny ma być:

• demontaż dwóch dużych central wentylacyjnych wraz z kanałami;
• usunięcie jednostek klimatyzacyjnych;
• demontaż 150 nieprawidłowo zamontowanych paneli fotowoltaicznych;
• zerwanie wszystkich istniejących warstw pokrycia aż do żelbetowej konstrukcji stropodachu;
• wykonanie nowych warstw dachu zgodnie z projektem budowlanym;
• ponowny montaż urządzeń i instalacji.

Urząd nie wyklucza również konieczności wykonania nowych przejść przez stropodach, co będzie wiązało się z rozbiórką części sufitów podwieszanych wewnątrz budynku.

Zmiany materiałów były znane urzędnikom

Jedno z pytań dotyczyło zmiany materiałów zastosowanych podczas budowy dachu. Z protokołów prowadzonych podczas koordynacji inwestycji wynika, że wprowadzone zmiany były znane pracownikom Wydziału Infrastruktury. Jednocześnie Urząd Dzielnicy podkreślił, że zastosowanie materiałów zamiennych – między innymi styropianu zamiast przewidzianego w projekcie styroduru oraz keramzytobetonu – nie zostało odnotowane w dokumentacji powykonawczej ani odbiorowej. To właśnie na podstawie tej dokumentacji zakończono procedurę odbiorową.

Odbiór w 2017 roku, gwarancja do 2023

Końcowy odbiór inwestycji odbył się 31 sierpnia 2017 roku z udziałem przedstawicieli Wydziału Infrastruktury Urzędu Dzielnicy Żoliborz, którego ówczesnym naczelnikiem była Wiesława Firlej.

Wcześniej zawiadomienie o zakończeniu budowy i zamiarze o przystąpieniu do użytkowania podpisał ówczesny Burmistrz Dzielnicy Żoliborz Krzysztof Bugla oraz jego Zastępca Grzegorz Hlebowicz wraz z Naczelnik Wydziału Infrastruktury Wiesławą Firlej i Głównym Specjalistą tego wydziału. Formalną zgodę na użytkowanie budynku wydał właściwy organ nadzoru budowlanego na podstawie przedstawionej dokumentacji powykonawczej. Sześcioletni okres gwarancji wykonawcy obowiązywał do 31 sierpnia 2023 roku.

Sprawa trafiła do sądu

Jak poinformowała rzeczniczka prasowa Urzędu Dzielnicy Żoliborz Donata Wancel, problemy techniczne budynku oraz brak skutecznego usunięcia wad i usterek w okresie rękojmi i gwarancji doprowadziły do skierowania sprawy na drogę sądową.

Pozew przeciwko wykonawcy o zasądzenie kary umownej został wniesiony 31 października 2024 roku. Postępowanie przed Sądem Okręgowym w Warszawie toczy się od połowy 2025 roku i ma rozstrzygnąć odpowiedzialność kontraktową za ujawnione nieprawidłowości.

Dzieci będą musiały opuścić budynek

Urząd nie przewiduje obecnie trwałego wyłączenia przedszkola z użytkowania z powodu zagrożenia bezpieczeństwa. Jednak sam zakres planowanych prac remontowych sprawia, że funkcjonowanie placówki w czasie robót będzie niemożliwe. Wyłączenie wentylacji mechanicznej i klimatyzacji oraz demontaż części sufitów uniemożliwią korzystanie z budynku, w tym z zaplecza kuchennego. Jak podkreśla urząd, przebywanie dzieci w pomieszczeniach pozbawionych wentylacji jest niedopuszczalne.

W efekcie cały obiekt zostanie wyłączony z eksploatacji na okres co najmniej jednego roku, a wszystkie dzieci będą musiały zostać przeniesione do innych placówek. Po zakończeniu remontu budynek będzie musiał ponownie uzyskać wymagane opinie i zgody Państwowej Straży Pożarnej oraz Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego, zanim będzie mógł zostać ponownie oddany do użytkowania.

Kamila Kiersikowska: Galeria Młociny bardzo naturalnie weszła w rytm codziennego życia Bielan. Dziś trudno myśleć o niej wyłącznie jak o miejscu na zakupy, bo dla wielu mieszkańców stała się po prostu wygodnym punktem do załatwiania różnych spraw w jednym miejscu.
Można tu zrobić zakupy, ale też wpaść do lekarza, na pocztę, do banku czy na trening. Taki był zresztą nasz zamysł od początku – stworzyć miejsce, które odpowiada na codzienne potrzeby mieszkańców i naprawdę wpisuje się w lokalny kontekst.

Ogromną rolę odgrywa też lokalizacja. Bezpośrednie sąsiedztwo metra oraz dużego węzła tramwajowo-autobusowego sprawia, że Galeria Młociny jest bardzo dobrze skomunikowana nie tylko z Bielanami, ale praktycznie z całą Warszawą. Dzięki temu funkcjonuje dziś zarówno jako lokalne centrum codziennych usług, jak i miejsce, do którego po prostu wygodnie jest przyjechać.

R: Co realnie zmieniło się w 2025 roku z perspektywy klientów? Jakie nowe marki, koncepty gastronomiczne czy udogodnienia były najważniejsze?

KK: Zmiany w ofercie bardzo szybko przekładają się na codzienne doświadczenia klientów, dlatego w ostatnim czasie skupialiśmy się na dalszym rozwijaniu galerii w obszarach, które są dla mieszkańców najbardziej praktyczne i potrzebne na co dzień.

Do Galerii Młociny dołączyły nowe marki z różnych kategorii – od sportu i wyposażenia domu po kosmetyki i modę. Pojawiły się m.in. drogeria dm, studio projektowe Castorama, INTERSPORT, MR.DIY czy lokal polskich marek odzieżowych MOODO i Greenpoint. W galerii otworzył się również pierwszy showroom marki Recman połączony z premierą nowego konceptu sprzedażowego.

Równolegle rozwijamy ofertę gastronomiczną, która dziś jest ważnym elementem funkcjonowania galerii. Dla wielu klientów wizyta w centrum handlowym to już nie tylko zakupy, ale także spotkanie, kawa czy wspólny posiłek. Dlatego zależy nam na różnorodnej ofercie – od kawiarni i świeżych soków, po miejsca odpowiednie na lunch czy rodzinne spotkania.

Coraz większą rolę odgrywa także nasza propozycja związana ze spędzaniem czasu wolnego. Dobrym przykładem jest przestrzeń Stowarzyszenia JK Sport, które prowadzi zajęcia gimnastyczno-akrobatyczne dla dzieci i młodzieży. Takie miejsca pokazują, że galeria może dziś pełnić znacznie szerszą rolę niż wyłącznie handlową i stawać się przestrzenią codziennych aktywności mieszkańców.

Klienci coraz częściej mówią, że do galerii przychodzą „na chwilę”, nie na pół dnia. Jak zmieniają się dziś zwyczaje zakupowe mieszkańców Bielan?

Rzeczywiście, wizyty stają się krótsze i bardziej celowe. Dla wielu klientów Galeria Młociny jest po prostu po drodze – do pracy, po dziecko ze szkoły, w drodze do domu. Liczy się wygoda, przewidywalność i to, że wszystko można załatwić w jednym miejscu bez tracenia czasu.

Ale to tylko jedna strona medalu. Równie ważna jest także druga grupa, czyli klienci, którzy przychodzą tu nie dlatego, że mają coś do załatwienia, ale dlatego, że po prostu chcą tu być. Bez pośpiechu, łącząc zakupy z kawą, spotkaniem czy aktywnością.

I właśnie ta różnorodność zachowań utwierdza nas w przekonaniu, że postawiliśmy na właściwy model. Bo centrum, które potrafi być i przystankiem, i celem – ma dziś przewagę.

Skoro mówimy o spędzaniu czasu w galerii, zapytam o rodziny. Jak wygląda dziś oferta Galerii Młociny dla dzieci i ich rodziców? Czy wydarzenia takie jak ferie w mieście, warsztaty czy Summer Fest to już stały element kalendarza?

Rodziny z dziećmi są jedną z kluczowych grup naszych klientów. Bielany to spokojna, zielona dzielnica, która przyciąga tę grupę, także w kontekście inwestycji mieszkaniowych. Rozwój oferty w tym obszarze jest dla nas istotny i zależy nam, aby galeria była miejscem, które umożliwia rodzinom czy bliskim wspólne spędzanie czasu. 

Obok przestrzeni do zabawy rozwijamy ofertę edukacyjną i rozwojową, która pozwala dzieciom i młodzieży poszerzać swoje zainteresowania związane ze sztuką, kulturą czy sportem. Ostatnio zainstalowana ścianka wspinaczkowa Reclimb przyciąga zarówno młodzież i dzieci, jak i dorosłych. To pierwsza tak profesjonalna, interaktywna i pełnowymiarowa ścianka w centrum handlowym w Polsce, którą można wykorzystać do treningów, ale też po prostu dobrej zabawy.

Dużą rolę w Galerii Młociny odgrywają inicjatywy sportowe oraz współpraca z partnerami, którzy prowadzą zajęcia i wydarzenia dla najmłodszych. To element, który konsekwentnie wzmacniamy, promując aktywny styl życia. Często odbywają się one w ramach wydarzeń cyklicznych, takich jak ferie czy inicjatywy letnie, które na stałe wpisały się w kalendarz galerii.

Wspomniany Młociny Summer Fest jest naszym flagowym eventem, który zamienia plac przed galerią w strefę pełną aktywności. W tym roku po raz kolejny zainstalowaliśmy profesjonalne boisko do koszykówki 3x3, zarówno do treningów, jak i profesjonalnych turniejów, strefę skimboard, a w harmonogramie znajdą się też treningi siatkarskie z profesjonalnymi zawodniczkami. Niesłabnąca popularność wydarzeń takich jak Młociny Summer Fest pokazuje, że centrum handlowe może dziś pełnić znacznie szerszą rolę. Dla wielu mieszkańców staje się po prostu miejscem spędzania czasu – aktywnie, wspólnie i blisko domu.

Wiele z tych wydarzeń powstaje we współpracy z lokalnymi organizacjami. Jak w praktyce wygląda taka współpraca z inicjatywami z Bielan? W jaki sposób Galeria Młociny współpracuje z lokalnymi organizacjami, szkołami czy sąsiedzkimi inicjatywami?

Jest to stały element naszego kalendarza – i świadomy wybór. Galeria Młociny to miejsce, do którego ludzie przychodzą regularnie i któremu ufają. Lokalne organizacje mają wiedzę, misję i kontakt ze społecznością. Razem możemy zrobić więcej niż każde z osobna.

Dużo dzieje się wokół zdrowia i profilaktyki. Bezpłatne badania słuchu, USG piersi, badania krwi, dzień świadomości chorób prostaty – wszystko we współpracy z partnerami medycznymi. Akcja z Fundacją DKMS przyciągnęła wielu zainteresowanych i pokazała, że ludzie chętnie korzystają z takich możliwości, kiedy mają je dosłownie po drodze.

Dla nas to budowanie relacji z dzielnicą, dla organizacji – dotarcie do szerszego grona ludzi. Z kolei mieszkańcy zyskują coś konkretnego: dostęp do inicjatyw, które mają wpływ na ich życie.

Czy takie działania społeczne, wydarzenia i inicjatywy dla mieszkańców realnie przekładają się na funkcjonowanie galerii – np. na relacje z najemcami czy lojalność klientów?

Tak, i to wyraźnie. Działania społeczne budują coś, czego nie da się kupić kampanią reklamową – więź między centrum a klientami. A ta więź przekłada się na lojalność, regularność wizyt i gotowość do polecania.

Najemcy to czują. Dlatego wiele akcji przygotowujemy razem z markami obecnymi w galerii – przy okazji wydarzeń, kampanii promocyjnych czy programu lojalnościowego. 

W efekcie powstaje ekosystem, który się napędza: klienci wracają, marki mają kontakt z lojalnymi odbiorcami, a centrum ma przestrzeń do rozwijania kolejnych inicjatyw. To właśnie ten model – oparty na zaufaniu, a nie tylko na transakcjach, definiuje dziś nowoczesne centrum handlowe.

Skoro odwiedzają Państwa zarówno mieszkańcy Bielan, jak i klienci z innych części miasta – czy widać między nimi jakieś różnice?

Każda z tych grup korzysta z Galerii Młociny na swój sposób. Mieszkańcy Bielan, czyli nasi sąsiedzi, wpadają tu regularnie, bez specjalnego planowania – apteka, piekarnia, fryzjer i kawa, bo akurat jest po drodze.

Klienci z innych dzielnic podchodzą do wizyty inaczej – planują ją, łączą z kinem, wydarzeniem, dłuższym spacerem po galerii. Odwiedzają nas rzadziej, ale zostają dłużej.

Co ciekawe, zasięg centrum jest szerszy niż mogłoby się wydawać. Przyjeżdżają do nas klienci z Bemowa, Żoliborza, Ochoty, Woli, a także z miejscowości na północ od Warszawy. Dobra dostępność komunikacyjna sprawia, że granica między "galerią dzielnicy" a "galerią miasta" jest tu bardzo płynna.

Codzienność dla mieszkańców Bielan i atrakcyjny cel dla pozostałych części miasta – to dwa filary tego, czym Galeria Młociny jest dziś.

Zakupy online są dziś bardzo popularne. Jak w tej rzeczywistości zmienia się rola galerii handlowych?

Pytanie o zakupy online i centra handlowe wraca regularnie. Odpowiedź jest jednak prostsza niż się wydaje: to nie są konkurenci.

Dane Polskiej Rady Centrów Handlowych potwierdzają, że handel stacjonarny i internetowy działają dziś w synergii – uzupełniają się. Klienci swobodnie poruszają się między kanałami: sprawdzają opinie w sieci, przymierzają w sklepie, zamawiają online, odbierają na miejscu. Sklep stacjonarny przestał być miejscem wyłącznie transakcji – stał się punktem kontaktu z marką, który napędza sprzedaż w każdym kanale.

Ta ewolucja jest widoczna gołym okiem. Marki coraz świadomiej projektują swoje salony pod doświadczenie klienta, nie tylko pod sprzedaż. Przykładem jest Recman w Galerii Młociny – przestrzeń, w której można przymierzyć ubrania, skonsultować stylizację i skorzystać z usług krawieckich. Taka przestrzeń buduje relację z klientem. 

Przenikanie się światów online i offline widać też w naszym programie lojalnościowym „Kupujesz i Masz": klienci skanują paragony w aplikacji, zbierają złociny i wymieniają je na nagrody. Aplikacja ma już około 80 tysięcy zarejestrowanych użytkowników, z czego ponad połowa korzysta z niej aktywnie. Zakupy stacjonarne i cyfrowe benefity tworzą tu spójne, angażujące doświadczenie.

Synergia to jedno. Ale centrum handlowe ma też swój własny, niezastąpiony wymiar – wspólny obiad, który zamienia się w długie rodzinne spotkanie, kino z dzieckiem, które wychodzi z sali z oczami pełnymi wrażeń, kawa ze znajomymi, przy której czas przestaje się liczyć. Chwile, które nie mają numeru zamówienia.

Jakie są najważniejsze plany na 2026 rok z myślą o mieszkańcach Bielan – nowe marki, wydarzenia, inwestycje?

W 2026 roku rozwijamy Galerię Młociny jako miejsce, które żyje z miastem i dla miasta. W praktyce oznacza to ofertę budowaną wokół potrzeb naszych klientów. Marki i koncepty, które pozyskujemy, mają sprawiać, że można tu wygodnie połączyć kilka powodów jednej wizyty – załatwić sprawy, zrobić zakupy, zjeść coś dobrego albo po prostu zostać na dłużej.

Ważnym elementem jest program wydarzeń. Kontynuujemy formaty, które mieszkańcy dobrze znają – Młociny Summer Fest, wydarzenia sportowe, spotkania z ciekawymi gośćmi. Inicjatywy, które budują wokół galerii żywą, lokalną energię i przyciągają nie tylko sąsiadów z Bielan, ale też gości z innych części Warszawy.

Obok nich – projekty przeznaczone dla konkretnych grup: potańcówki, turnieje gier planszowych, pub quizy, targi Pupilove dla właścicieli zwierzaków, warsztaty dla dzieci. Wiele rytmów, jedno miejsce.

Istotne pozostają działania prosprzedażowe i partnerskie, które klienci chętnie wybierają. Współprace z takimi partnerami jak Park Wodny Suntago, Farma Iluzji czy sieć stoków narciarskich pozwalają tworzyć dodatkową wartość dla klientów i zachęcać do odwiedzin przez cały rok. 

Gdyby miała Pani krótko przekonać mieszkańców, że Galeria Młociny jest „ich miejscem” – co by Pani powiedziała?

Powiedziałabym po prostu: przyjdźcie. Galerię Młociny najlepiej poznaje się przez doświadczenie tego miejsca.

Najbardziej cieszy nas moment, w którym wśród mieszkańców słychać: „Spotkajmy się w Galerii Młociny”. Właśnie to proste „spotkajmy się” upewnia nas w tym, że jesteśmy dziś prawdziwym sercem Bielan.

Ile naprawdę kosztuje własny zespół sprzątający w firmie?

Pełny koszt zatrudnienia własnego pracownika sprzątającego to suma pięciu składników, z których tylko jeden widać na pierwszy rzut oka - wynagrodzenie. Pracodawca musi doliczyć składki ZUS, które zwiększają realny koszt zatrudnienia o kilkanaście procent ponad kwotę widniejącą na umowie. Do tego dochodzi prawo do urlopu wypoczynkowego oraz zwolnień lekarskich, a w obu przypadkach firma musi zapewnić zastępstwo, żeby porządek w biurze nie ucierpiał. Kolejnym wydatkiem jest sprzęt - odkurzacze, wózki serwisowe, maszyny do czyszczenia podłóg - który trzeba kupić, a później serwisować i wymieniać. Chemia profesjonalna oraz artykuły higieniczne kupowane są na bieżąco, co oznacza regularne wydatki i konieczność pilnowania stanów magazynowych. Do tego dochodzi czas menedżera lub administratora biura poświęcony na rekrutację, wdrożenie i bieżącą organizację pracy osoby sprzątającej.

Z naszego doświadczenia wynika, że firmy, które po raz pierwszy liczą pełny koszt własnego zespołu, są zaskoczone różnicą między kwotą z umowy o pracę a rzeczywistym wydatkiem miesięcznym. Po doliczeniu wszystkich składników różnica potrafi sięgać nawet kilkudziesięciu procent, a to zmienia całą kalkulację opłacalności.

Ile kosztuje firma sprzątająca i co obejmuje ta stawka?

Stawka firmy sprzątającej zależy od trzech czynników - metrażu powierzchni, częstotliwości serwisu oraz zakresu wykonywanych czynności, a nie jest wartością stałą dla każdej firmy. W ustalonej cenie mieści się znacznie więcej niż samo sprzątanie - chemia profesjonalna, sprzęt czyszczący, ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej oraz gwarancja ciągłości serwisu niezależnie od urlopów czy chorób personelu wykonawcy. Taka forma rozliczenia pozwala precyzyjnie zaplanować budżet miesięczny i uniknąć nagłych wydatków, które pojawiają się przy własnym zespole. Dla firm szukających sprawdzonego wykonawcy z terenu stolicy dobrym punktem odniesienia jest Romwit Polska, który od lat obsługuje powierzchnie komercyjne w Warszawie i okolicach.

Cena nie powinna być jednak jedynym kryterium wyboru. Zaniżona stawka za serwis niesie ze sobą realne ryzyko - firmy oferujące najtańsze rozwiązania często mają wysoką rotację pracowników, ponieważ nie inwestują w ich wynagrodzenie ani rozwój. Skutkuje to spadkiem jakości sprzątania w dłuższej perspektywie, mimo pozornie atrakcyjnej ceny na starcie współpracy. Przed podpisaniem umowy dobrze jest dokładnie ustalić zakres czynności oraz sprawdzić, czy oferta nie zawiera ukrytych kosztów doliczanych później.

Kto odpowiada za jakość sprzątania - własny pracownik czy firma zewnętrzna?

Odpowiedzialność za jakość sprzątania rozkłada się zupełnie inaczej w zależności od wybranego modelu, a różnica ta wpływa bezpośrednio na komfort codziennego zarządzania biurem. Przy zatrudnieniu własnego pracownika zakres obowiązków bywa ustalony jedynie ustnie, co prowadzi do pomijania części prac lub nierównego poziomu czystości w różnych częściach biura. W razie problemów jedynym rozwiązaniem pozostaje rozmowa bezpośrednio z osobą sprzątającą, co nie zawsze przynosi trwałą poprawę.

Firma sprzątająca działa na podstawie umowy, która precyzyjnie określa, jakie czynności wykonywane są codziennie, a jakie w cyklu tygodniowym lub miesięcznym. Dzięki temu sprzątanie biura przebiega w sposób powtarzalny i łatwy do skontrolowania. W razie zastrzeżeń kontakt odbywa się z koordynatorem odpowiedzialnym za jakość usługi, a nie z pojedynczym pracownikiem, co znacznie ułatwia egzekwowanie ustaleń. Dodatkowym zabezpieczeniem jest ubezpieczenie firmy wykonującej usługę - jeśli dojdzie do błędu, na przykład zniszczenia powierzchni niewłaściwym środkiem czystości, można ubiegać się o odszkodowanie. Przy własnym pracowniku taka ścieżka po prostu nie istnieje.

Kiedy opłaca się zatrudnić własny personel, a kiedy firmę sprzątającą?

Wybór między własnym zespołem a firmą zewnętrzną zależy przede wszystkim od wielkości powierzchni oraz częstotliwości, z jaką sprzątanie musi być wykonywane. Własny pracownik sprawdza się w bardzo małych biurach, gdzie zakres czynności jest ograniczony, a sprzątanie nie musi odbywać się każdego dnia roboczego. W takiej sytuacji koszty są prostsze do oszacowania, choć organizacja zastępstw i tak pozostaje po stronie pracodawcy.

Firma sprzątająca zyskuje przewagę wraz ze wzrostem metrażu, liczby zmian oraz przy powierzchniach o charakterze magazynowym lub produkcyjnym, gdzie wymogi porządkowe i BHP są znacznie wyższe. Zewnętrzny wykonawca umożliwia elastyczne skalowanie usługi - jeśli firma zmienia lokalizację na większą, wydłuża godziny pracy albo dodaje nową zmianę, zakres serwisu można dostosować bez konieczności rekrutacji kolejnych osób. Dodatkowym argumentem jest dostępność usług wykraczających poza codzienne sprzątanie, takich jak pranie tapicerki meblowej, mycie okien na wysokości czy maszynowe czyszczenie podłóg, które rzadko opłaca się realizować siłami własnego personelu.

Z praktyki wiemy, że firmy przechodzące proces zwiększania powierzchni biurowej najczęściej decydują się na outsourcing właśnie w tym momencie - zmiana skali usługi u zewnętrznego wykonawcy zajmuje kilka dni, podczas gdy rekrutacja i wdrożenie nowego pracownika trwa znacznie dłużej.

Do najważniejszych czynników decydujących o wyborze należą:

• wielkość i charakter powierzchni (biuro, magazyn, hala produkcyjna),
• częstotliwość wymaganego sprzątania,
• potrzeba elastycznego dostosowania zakresu usługi do zmian w firmie,
• zapotrzebowanie na usługi dodatkowe wykraczające poza codzienne sprzątanie.

Firma sprzątająca czy własny zespół - jak podjąć decyzję dopasowaną do Twojej firmy?

Decyzja między własnym zespołem a firmą sprzątającą powinna opierać się na trzech kryteriach jednocześnie - metrażu powierzchni, dostępnym budżecie oraz potrzebie przewidywalności kosztów. Małe biura z ograniczonym zakresem prac mogą wciąż korzystać z własnego pracownika, o ile firma jest gotowa na organizację zastępstw i bieżące zakupy sprzętu oraz chemii. Większe powierzchnie, obiekty wielozmianowe oraz firmy oczekujące stałego poziomu czystości bez angażowania własnego czasu zyskują najwięcej na współpracy z zewnętrznym wykonawcą.

Przy wyborze firmy sprzątającej dobrze jest zwrócić uwagę na jasno określony zakres umowy, potwierdzone ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej oraz referencje od innych klientów z podobnej branży. Taka weryfikacja pozwala uniknąć rozczarowania jakością usługi już po podpisaniu kontraktu.

Najczęściej zadawane pytania o firmę sprzątającą i własny zespół

Czy firma sprzątająca jest droższa niż własny pracownik?

Po doliczeniu składek, urlopów, zwolnień lekarskich, sprzętu i chemii pełny koszt własnego pracownika często zbliża się do stawki firmy zewnętrznej lub ją przewyższa. Ostateczny wynik zależy od wielkości powierzchni i częstotliwości sprzątania.

Ile kosztuje sprzątanie biura przez firmę zewnętrzną?

Cena zależy od metrażu, częstotliwości serwisu oraz zakresu wykonywanych czynności, dlatego różni się w zależności od konkretnej firmy. Stawka ryczałtowa zwykle obejmuje chemię, sprzęt i ubezpieczenie.

Czy firma sprzątająca zapewnia własną chemię i sprzęt?

Tak, profesjonalna firma sprzątająca dostarcza chemię czyszczącą oraz sprzęt w ramach ustalonej stawki. Klient nie ponosi dodatkowych kosztów zakupu tych produktów.

Co się dzieje, gdy firma sprzątająca źle wykona usługę?

W razie błędu, na przykład zniszczenia powierzchni niewłaściwym środkiem, firma sprzątająca odpowiada w ramach posiadanego ubezpieczenia. Klient może ubiegać się o odszkodowanie, czego nie zapewnia zatrudnienie własnego pracownika.

• obchodach rocznicy Powstania Warszawskiego
• wydarzeniach w Warszawie

Od 25 lipca do 5 sierpnia Warszawa ponownie stanie się miejscem wyjątkowych wydarzeń upamiętniających Powstanie Warszawskie. Muzeum Powstania Warszawskiego przygotowało kilkanaście koncertów, wystaw, uroczystości państwowych, wydarzeń edukacyjnych oraz spotkań, których celem jest zachowanie pamięci o Powstańcach i mieszkańcach walczącej stolicy.

Obchody rozpocznie 25 lipca premierowy koncert Błażeja Króla zatytułowany „Łączy nas…”. Artysta zaprezentuje utwory inspirowane historią Powstania Warszawskiego, opowiadające o odwadze, nadziei i pamięci. Koncert odbędzie się w Parku Wolności przy Muzeum Powstania Warszawskiego i będzie transmitowany w telewizji oraz internecie.

Tego samego dnia wystartuje również ósma edycja konkursu fotograficznego „Pamięć »W« kadrze” im. Eugeniusza Lokajskiego. Organizatorzy zachęcają do dokumentowania obchodów rocznicowych, a na autorów najlepszych zdjęć czekają nagrody o łącznej wartości 32 tysięcy złotych.

Rodzinne wydarzenia i wyjątkowe wystawy

Już 26 lipca Park Wolności zamieni się w mapę powstańczej Warszawy podczas rodzinnego wydarzenia „Zaczęło się za rogiem, czyli Powstanie w dzielnicach”. Na uczestników czekać będą warsztaty, gry terenowe i pokazy przybliżające codzienne życie mieszkańców walczącej stolicy.

Wieczorem odbędzie się uroczysta Msza Święta z udziałem Powstańców, harcerzy i mieszkańców Warszawy.

Program obejmuje również premiery wystaw i publikacji. Już 27 lipca zaprezentowany zostanie album „Fotograf na wojnie. 36 klatek”, zawierający blisko 200 unikatowych fotografii wykonanych przez powstańczych fotoreporterów Armii Krajowej. Natomiast od 29 lipca zwiedzający będą mogli oglądać wystawę „SPLOT. Czy sukienka może być mundurem?”, pokazującą, jak wojna zmieniła ubiór mieszkańców Warszawy.

Harcerze, Powstańcy i najwyższe władze państwowe

29 lipca rozpocznie się także Zlot Harcerski pod hasłem „Pamięć zaczyna się w Tobie”, który zgromadzi harcerzy z całej Polski. W programie znalazły się spotkania z Powstańcami, gry miejskie, warsztaty i wspólne ognisko.

Dzień później zaplanowano spotkanie Powstańców Warszawskich z Prezydentem RP Karolem Nawrockim oraz Prezydentem m.st. Warszawy Rafałem Trzaskowskim, podczas którego wręczone zostaną odznaczenia państwowe.

Najważniejszy moment – Godzina „W”

Centralnym punktem obchodów będzie 1 sierpnia. O godzinie 17.00 w Parku Wolności uczestnicy wspólnie uczczą pamięć Powstańców podczas symbolicznej Godziny „W”, gdy nad Warszawą ponownie zabrzmią syreny.

Wieczorem, o godzinie 20.30, na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego odbędzie się jubileuszowa edycja wydarzenia „Warszawiacy śpiewają (nie)zakazane piosenki”, które od dwóch dekad gromadzi tysiące mieszkańców stolicy.

Gra miejska, spektakl i Marsz Pamięci

Program obchodów uzupełnią także:

• plenerowa gra „Labirynt '44. Miasto (nie)zwyczajne”,
• jubileuszowa 20. Masa Powstańcza dla rowerzystów,
• premiera spektaklu „Było niegorąco” inspirowanego twórczością Anny Świrszczyńskiej i Mirona Białoszewskiego,
• oraz Marsz Pamięci zaplanowany na 5 sierpnia, podczas którego uczestnicy przejdą ulicami Woli do Cmentarza Powstańców Warszawy, oddając hołd cywilnym ofiarom Powstania Warszawskiego.

Kurs prawa jazdy kategorii B obejmuje dwa główne elementy:

• szkolenie teoretyczne,
• zajęcia praktyczne.

Cały proces rozpoczyna się od uzyskania profilu kandydata na kierowcę (PKK) w wydziale komunikacji, który jest wymagany przed rozpoczęciem nauki.

Część teoretyczna obejmuje minimum 30 godzin lekcyjnych po 45 minut. W jej ramach kursant poznaje:

• przepisy ruchu drogowego,
• zasady poruszania się po drogach,
• podstawy obsługi samochodu.

W szkoleniu znajduje się również blok dotyczący pierwszej pomocy.

Po zakończeniu teorii przeprowadzany jest egzamin wewnętrzny sprawdzający znajomość aktualnych zasad obowiązujących na drodze. Następnie rozpoczynają się jazdy z instruktorem. Zajęcia praktyczne obejmują minimum 30 godzin nauki prowadzenia pojazdu, podczas których kursant stopniowo zdobywa doświadczenie.

Praktyka zaczyna się na placu manewrowym, gdzie można opanować podstawy kierowania autem. Kolejny etap odbywa się już w ruchu drogowym, gdzie przyszły kierowca uczy się reagowania na rzeczywiste sytuacje.

Czego można nauczyć się podczas zajęć teoretycznych?

Teoria jest podstawą przygotowania do samodzielnej jazdy. Kursant zdobywa dzięki zajęciom z niej wiedzę, która pozwala prawidłowo oceniać sytuację na drodze i podejmować decyzje zgodne z przepisami.

Podczas zajęć w szkole jazdy w Żoliborzu omawiane są między innymi:

• przepisy ruchu drogowego – zasady pierwszeństwa, ograniczenia prędkości oraz znaczenie znaków,
• bezpieczeństwo jazdy – przewidywanie zagrożeń i właściwe zachowanie w różnych warunkach,
• technika prowadzenia pojazdu – działanie sprzęgła, hamulca, gazu, kierownicy oraz lusterek,
• obsługa techniczna samochodu – kontrola podstawowych elementów, takich jak poziom płynów czy ciśnienie w oponach,
• pierwsza pomoc – działania, które należy wykonać w przypadku zdarzeń drogowych.

Znajomość tych zagadnień pozwala lepiej zrozumieć zachowanie pojazdu oraz zasady obowiązujące wszystkich uczestników ruchu.

Jak przebiega nauka jazdy z instruktorem?

Pierwsze jazdy odbywają się zwykle na placu manewrowym. Kursant podczas nich:

• poznaje podstawy obsługi samochodu,
• uczy się ruszania, zatrzymywania oraz wykonywania prostych manewrów.

W tym czasie ćwiczone jest także parkowanie równoległe i prostopadłe, cofanie oraz kontrolowanie toru jazdy.

Kiedy podstawowe czynności zostaną opanowane, nauka przenosi się na drogi publiczne. Podczas jazd w mieście kursant poznaje różne sytuacje, takie jak zmiana pasa ruchu, skręcanie, zawracanie czy poruszanie się w większym natężeniu ruchu.

Instruktor na bieżąco wskazuje błędy i pomaga je poprawiać. Po zakończeniu lekcji omawiany jest przebieg jazdy oraz elementy wymagające dalszego ćwiczenia. Dzięki temu nauka przebiega według ustalonego planu dopasowanego do poziomu kursanta.

Jakie umiejętności są rozwijane w trakcie kursu?

Podczas kursu prawa jazdy przyszły kierowca rozwija umiejętności potrzebne do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Nauka obejmuje zarówno technikę jazdy, jak i odpowiednie zachowanie w ruchu drogowym.

Kursant uczy się między innymi:

• obsługi samochodu – korzystania ze sprzęgła, skrzyni biegów, pedałów oraz lusterek,
• wykonywania manewrów – parkowania, cofania i zmiany kierunku jazdy,
• prawidłowej zmiany biegów – dostosowania pracy pojazdu do warunków na drodze,
• kontroli otoczenia – obserwowania znaków, innych uczestników ruchu i martwego pola,
• reagowania w trudnych sytuacjach – zachowania podczas awarii lub nagłych zdarzeń.

Istotnym elementem szkolenia jest również przewidywanie zagrożeń. Kierowca powinien oceniać sytuację z wyprzedzeniem i dostosowywać swoje działania do warunków panujących na drodze.

Jak kurs przygotowuje do egzaminu państwowego?

Szkolenie jest skonstruowane tak, aby kursant poznał wymagania egzaminacyjne oraz zdobył umiejętności potrzebne podczas samodzielnej jazdy. Przed przystąpieniem do egzaminu państwowego odbywają się egzaminy wewnętrzne z teorii i praktyki.

Test teoretyczny sprawdza znajomość przepisów, znaków drogowych i zasad bezpieczeństwa. Egzamin praktyczny pozwala ocenić sposób prowadzenia pojazdu, wykonywanie manewrów oraz zachowanie w ruchu drogowym.

Dzięki minimum 30 godzinom teorii i takiej samej liczbie godzin jazd kursant przygotowuje się do sprawdzenia wiedzy oraz umiejętności w ośrodku egzaminowania. Zdobyte doświadczenie pomaga również po uzyskaniu prawa jazdy, kiedy kierowca zaczyna samodzielnie poruszać się po drogach.

Kurs prawa jazdy to kompleksowe przygotowanie do bezpiecznego i samodzielnego poruszania się po drogach

Kurs prawa jazdy obejmuje naukę przepisów, obsługi pojazdu i praktycznych zachowań za kierownicą. Teoria pozwala zrozumieć zasady ruchu drogowego, a jazdy z instruktorem uczą wykorzystywania tej wiedzy w praktyce. Połączenie obu etapów pomaga przygotować się do egzaminu państwowego i codziennych sytuacji na drodze. Wybierając szkolenie, warto zwrócić uwagę na zakres zajęć oraz sposób prowadzenia nauki, ponieważ te elementy wpływają na późniejsze bezpieczeństwo kierowcy.

Jeśli chcesz zrobić prawo jazdy w Żoliborzu, zapoznaj się z ofertą Szkoły Jazdy Lejdis & Gentleman!

Najważniejsze fakty o nauce prowadzenia auta w szkole jazdy

• Kurs prawa jazdy kategorii B składa się z minimum 30 godzin teorii oraz 20–30 godzin praktyki.
• Podczas szkolenia kursant poznaje przepisy, zasady bezpieczeństwa i obsługę samochodu.
• Jazdy z instruktorem obejmują naukę manewrów oraz poruszania się w rzeczywistym ruchu drogowym.
• Przygotowanie do egzaminu pomaga zdobyć umiejętności potrzebne do samodzielnej jazdy.

• propozycji inwestycji towarzyszących o wartości 63 mln zł przedstawionej przez deweloperów;
• gorącej dyskusji radnych o inwestycjach w trybie „Lex deweloper” i podziale stanowisk;
• wyniku głosowania, w którym Rada Dzielnicy odrzuciła projekt stanowiska w całości.

Niespodziewany powrót "Lexa"

Podczas czerwcowej sesji Rady Dzielnicy Żoliborz radni dołączyli do porządku obrad punkt dotyczący przyjęcia stanowiska w sprawie propozycji rozszerzenia zakresu inwestycji towarzyszących związanych z planowanymi inwestycjami mieszkaniowymi przy ul. Przasnyskiej. Punkt ten został wprowadzony do porządku obrad w związku z posiedzeniem Komisji Samorządności i Dialogu Społecznego, które odbyło się tuż przed sesją.

Na posiedzenie komisji, a także na samą XXII sesję, zaproszono przedstawicieli deweloperów – firm Matexi Polska oraz Eiffage Immobilier Polska. Dla wielu mieszkańców sprawa była zaskakująca, ponieważ jeszcze pod koniec kwietnia br. na łamach naszej gazety opublikowaliśmy artykuł pt. „Nie będzie »Lex deweloper« na Żoliborzu Południowym”. Wówczas radny miejski Piotr Wertenstein-Żuławski (KO) informował na swoim fanpage'u, że wszystkie trzy wnioski złożone w trybie Lex Deweloper nie będą procedowane przez ratusz, a tym samym nie trafią pod obrady Rady Miasta.

Deweloperzy przedstawili ofertę wartą 63 mln zł

Podczas omawiania tego punktu na sesji głos zabrał przewodniczący Komisji Samorządności i Dialogu Społecznego Adam Buława. Poinformował, że wpłynęło pismo od przedstawicieli inwestorów z prośbą o zaopiniowanie przez Radę propozycji inwestycji towarzyszących. Radny zacytował fragment pisma, z którego wynikało, że w ramach inwestycji towarzyszących deweloperzy zadeklarowali przekazanie 25 lokali mieszkalnych w planowanej inwestycji, lokalu o powierzchni 850 mkw. w standardzie deweloperskim na cele oświatowe wraz z ośmioma miejscami parkingowymi i 350 mkw. przyległego terenu z placem zabaw, wykończenie i wyposażenie lokalu na potrzeby relokacji przedszkola publicznego ze szkoły przy ul. Anny German, adaptację dotychczasowych pomieszczeń przedszkola w budynku szkoły na cele oświatowe, remont ul. Anny German oraz zagospodarowanie części Skweru Krasińskiego.

Przewodniczący Komisji Samorządności i Dialogu Społecznego przedstawił projekt stanowiska, które miała przyjąć Rada Dzielnicy. Zgodnie z jego treścią Rada podtrzymałaby swoje dotychczasowe stanowisko sprzeciwiające się realizacji nowych inwestycji w trybie Lex Deweloper ze względu na naruszenie zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednocześnie uznając zakres zaproponowanych przez deweloperów inwestycji towarzyszących za korzystny dla dzielnicy.

"Nie można być trochę w ciąży". Radni podzieleni

Po 25-minutowej przerwie w obradach, o którą zawnioskował radny Łukasz Porębski (Miasto Jest Nasze), głos zabrała członkini komisji Jolanta Zjawińska. Uznała ona projekt stanowiska za wewnętrznie sprzeczny i zapowiedziała, że w obecnym kształcie nie poprze go podczas głosowania.

Podobne stanowisko przedstawił radny Konrad Smoczny (Miasto Jest Nasze), który podsumował sytuację słowami, że „nie można być trochę w ciąży” – nie można jednocześnie sprzeciwiać się inwestycji i popierać jej elementów. Jednocześnie, podobnie jak podczas wcześniejszych posiedzeń Rady, radny wyraził uznanie dla sposobu, w jaki wszyscy trzej deweloperzy współpracowali z Zarządem Dzielnicy i samorządem przy przygotowywaniu projektów dotyczących Żoliborza Południowego.

– Jestem pełen szacunku i uznania za pracę, którą państwo wykonali – powiedział radny, odnosząc się do sytuacji na warszawskim rynku mieszkaniowym. – Niemniej musimy pamiętać, czym jest Lex Deweloper, jakie jest zagęszczenie zabudowy Żoliborza Południowego i jak bardzo osiedle jest sparaliżowane przez samochody. Nie mamy pomysłu, jak odciążyć tę część dzielnicy, dlatego będę głosował przeciwko – dodał.

Ponownie głos zabrał radny Adam Buława, wyjaśniając, dlaczego zamierza wstrzymać się od głosu.

– Oczywiście podjęcie decyzji w tej sprawie nie jest łatwe. Z jednej strony od wielu lat konsekwentnie stoimy na stanowisku, że miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego powinny być respektowane, ponieważ stanowią podstawowy instrument kształtowania ładu przestrzennego i są efektem długotrwałych procedur, konsultacji społecznych oraz uzgodnień z mieszkańcami. Odstępowanie od ich ustaleń powinno mieć charakter wyjątkowy i być szczególnie uzasadnione – zaznaczył.

Jednocześnie przypomniał, że podczas poprzedniej sesji złożył w imieniu klubu PiS projekt stanowiska dotyczącego ochrony ładu przestrzennego Żoliborza Południowego, który został odrzucony przez większość Rady.

Spór o korzyści dla mieszkańców

Radna Barbara Jędrzejczyk (Miasto Jest Nasze) zaproponowała wykreślenie z projektu stanowiska drugiego paragrafu, który wyrażał poparcie dla inwestycji towarzyszących, uznając go za sprzeczny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pomysł poparła radna Maria Janiak, która jednocześnie zapytała o wymierne korzyści finansowe dla mieszkańców w przypadku realizacji inwestycji w trybie Lex Deweloper.

Przewodniczący Rady Dzielnicy wyjaśnił, że przykładem takiej korzyści byłby remont ul. Anny German finansowany przez dewelopera, a nie ze środków publicznych pozostających w dyspozycji Urzędu Dzielnicy.

Z kolei radny Łukasz Ostrowski podkreślił, że mimo dobrych intencji deweloperów liczba mieszkań na terenie dawnego Żoliborza Przemysłowego już dawno osiągnęła granice możliwości infrastrukturalnych, dlatego będzie głosował przeciwko przyjęciu stanowiska.

Inne rozwiązanie zaproponował radny Tomasz Michałowski (PiS), który zaapelował o zdjęcie tego punktu z porządku obrad. Uzasadniał, że Rada Dzielnicy nie powinna wystawiać deweloperom swoistej „laurki”, aprobując proponowane inwestycje towarzyszące jako element umożliwiający realizację kolejnych inwestycji mieszkaniowych na Żoliborzu Południowym.

Deweloper: Miasto i tak nie zrealizuje tam swoich inwestycji

Po jego wystąpieniu głos zabrał przedstawiciel obu deweloperów Maciej Górski, który przyznał, że od urodzenia jest mieszkańcem Żoliborza i Bielan. Poinformował, że wartość proponowanych inwestycji towarzyszących została oszacowana na 63 mln zł. Podkreślił również, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje na tym terenie funkcje usługowe, w tym usługi administracji. Zaznaczył, że choć plan dopuszcza funkcję ochrony zdrowia, nie oznacza to automatycznie budowy publicznego szpitala.

Maciej Górski przypomniał także, że – zgodnie z odpowiedzią wiceprezydentki Karoliny Bober na interpelację Marty Szczepańskiej – Miasto nie planuje wykupu tych terenów pod realizację inwestycji publicznych. Przedstawił również różnice pomiędzy korzyściami dla samorządu wynikającymi z realizacji inwestycji w trybie Lex Deweloper a inwestycjami realizowanymi na podstawie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W obronie projektu stanowiska wystąpiła radna Monika Kurowska. Podkreśliła, że Rada wielokrotnie wyrażała już sprzeciw wobec inwestycji realizowanych w trybie Lex Deweloper, natomiast obecny projekt dotyczy wyłącznie propozycji inwestycji towarzyszących, które – jej zdaniem – zostały przygotowane w sposób przemyślany i korzystny dla dzielnicy.

Projekt stanowiska odrzucony

Po długiej dyskusji radny Grzegorz Hlebowicz (PiS) złożył, na podstawie § 28 ust. 6 Statutu Dzielnicy Żoliborz m.st. Warszawy, wniosek o odrzucenie projektu stanowiska w całości.

Odmienne zdanie wyraziła radna Maria Janiak, która uznała, że Rada Dzielnicy powinna mimo wszystko przyjąć stanowisko sprzeciwiające się realizacji inwestycji w trybie Lex Deweloper, wysyłając w ten sposób jednoznaczny sygnał władzom miasta, że dzielnica nie akceptuje tego sposobu prowadzenia inwestycji.

Ostatecznie za odrzuceniem projektu stanowiska w całości zagłosowało 11 radnych, przeciw było 4, a 5 wstrzymało się od głosu. Jedynym radnym, który nie oddał głosu, był Łukasz Porębski. Nie był to pierwszy przypadek, gdy podczas głosowania nie wziął udziału, nie podając uzasadnienia swojej decyzji.

• akcji Policji i zatrzymaniu podejzranego
• kradzieży roweru

Policjanci z Komisariatu Policji Warszawa Żoliborz zatrzymali 25-letniego mężczyznę podejrzanego o kradzież roweru wartego 3,5 tysiąca złotych. Funkcjonariusze odzyskali skradziony jednoślad jeszcze tego samego dnia, a podejrzany usłyszał zarzut, za który grozi mu nawet pięć lat więzienia.

Do zdarzenia doszło w budynku przy ulicy Hanki Czaki. Właściciel roweru pozostawił go około południa pod drzwiami swojego mieszkania. Gdy po pewnym czasie ponownie wyszedł na klatkę schodową, jednośladu już nie było.

Przełom w sprawie nastąpił dzięki relacji partnerki pokrzywdzonego. Kobieta poinformowała, że kilka minut wcześniej widziała przy rowerze konserwatora budynku, który wykonywał w tym czasie obowiązki związane ze spisywaniem liczników.

Chcąc ustalić, co wydarzyło się na klatce schodowej, właściciel wraz z partnerką udali się do pracownika ochrony, aby sprawdzić zapis monitoringu. Okazało się jednak, że nagrania nie są już dostępne. Jak ustalono, osoba posiadająca dostęp do systemu monitoringu zresetowała kamery, usuwając zapis z ostatnich dwóch tygodni.

Na miejsce wezwano policję. Funkcjonariusze szybko podjęli czynności i ustalili, że skradziony rower znajduje się w samochodzie należącym do konserwatora budynku. Jednoślad został odzyskany i zabezpieczony, a 25-letni mężczyzna zatrzymany oraz przewieziony do komisariatu przy ulicy Rydygiera.

Zebrany przez śledczych materiał dowodowy pozwolił na przedstawienie podejrzanemu zarzutu kradzieży roweru o wartości 3,5 tysiąca złotych.

Za popełnione przestępstwo 25-latkowi grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności. Sprawa pozostaje pod nadzorem prokuratury.

• apelu Policji
• oszustwie seniora

Przestępcy nie ustają w poszukiwaniu nowych sposobów wyłudzania pieniędzy. Wykorzystują zaufanie, stres i presję czasu, a ich ofiarami bardzo często padają osoby starsze. Tym razem oszuści pozbawili 87-letniego mieszkańca aż 34 tysięcy złotych, podszywając się pod kuriera i prokuratora.

Cała historia rozpoczęła się od telefonu od mężczyzny, który przedstawił się jako kurier. Poinformował seniora, że posiada dokumenty bankowe dotyczące jego żony. Podczas rozmowy zdobył numer telefonu 87-latka i zapowiedział kolejny kontakt.

Kilka godzin później zadzwonił następny oszust. Tym razem rozmówca przedstawił się jako prokurator Żak. Przekonywał, że pieniądze przechowywane przez seniora są zagrożone i mogą zostać skradzione. Zapewniał, że jedynym sposobem na ich ochronę jest jak najszybsze wpłacenie gotówki na specjalnie wskazany rachunek bankowy.

Zmanipulowany 87-latek uwierzył w tę historię. Zebrał wszystkie oszczędności, które trzymał w domu, i wpłacił 34 tysiące złotych we wpłatomacie na konto wskazane przez oszustów.

Na tym jednak przestępcy nie poprzestali. Fałszywy prokurator dowiedział się, że senior posiada również środki zgromadzone na koncie bankowym. Nakłaniał go do wypłaty także tych pieniędzy.

Na szczęście tym razem tragedii udało się zapobiec. Gdy 87-latek zgłosił się do banku, czujność pracownika placówki okazała się bezcenna. Pracownik zorientował się, że klient może być ofiarą oszustwa, odmówił realizacji wypłaty i uświadomił seniorowi, że padł ofiarą przestępców. Dzięki jego reakcji udało się uratować pozostałe oszczędności mężczyzny.

Mimo to senior poniósł dotkliwą stratę – oszuści wyłudzili od niego 34 tysiące złotych.

Policja apeluje o rozwagę

Funkcjonariusze przypominają, że Policja, prokuratura ani pracownicy banków nigdy nie proszą o przekazywanie pieniędzy na wskazane rachunki w celu ich „zabezpieczenia”. Każdy telefon z taką prośbą powinien wzbudzić natychmiastową podejrzliwość.

Policjanci apelują również, aby nie działać pod wpływem presji czasu. W przypadku podejrzenia oszustwa należy natychmiast zakończyć rozmowę i samodzielnie skontaktować się z bliską osobą lub zadzwonić na numer alarmowy 112.

Szczególnie ważne jest także regularne rozmawianie z seniorami o metodach działania przestępców. Świadomość zagrożeń i konsultowanie podejrzanych telefonów z rodziną lub zaufaną osobą mogą uchronić przed utratą oszczędności całego życia.

• pomniku przyrody
• informacji z UD

Jeden z najbardziej charakterystycznych pomników przyrody w dzielnicy zostanie poddany szczegółowej ekspertyzie. Chodzi o wiąz szypułkowy rosnący w pasie drogowym ulicy Przasnyskiej, na wysokości budynku nr 2.

Biuro Ochrony Środowiska m.st. Warszawy zleciło przeprowadzenie specjalistycznego testu obciążeniowego. Badanie to pozwoli ocenić, jak stabilnie drzewo jest zakotwiczone w gruncie oraz czy jego pień zachowuje odpowiednią wytrzymałość i odporność na złamanie.

Tego typu ekspertyzy są wykonywane w przypadku cennych, często bardzo wiekowych drzew, które ze względu na swój status pomnika przyrody wymagają szczególnej troski. Jednocześnie ich stan techniczny musi być regularnie kontrolowany, zwłaszcza jeśli rosną w pobliżu ulic, chodników czy zabudowy.

Wyniki testu pozwolą specjalistom określić aktualną kondycję wiązu oraz wskazać, czy konieczne będzie podjęcie działań pielęgnacyjnych lub zabezpieczających. Celem badania jest zarówno ochrona cennego okazu przyrody, jak i zapewnienie bezpieczeństwa osobom korzystającym z ulicy Przasnyskiej.

Jak przekazała Donata Wancel, rzecznik prasowy Urzędu Dzielnicy Żoliborz, zleceniodawcą badania jest Biuro Ochrony Środowiska. To właśnie ta jednostka będzie dysponowała szczegółowymi informacjami dotyczącymi przebiegu oraz wyników przeprowadzonych analiz.

Do przewodniczącego Rady Dzielnicy Żoliborz Wiktora Jasionowskiego trafiło 14 lipca 2026 r. pismo podpisane przez wicemarszałkinię Senatu Magdalenę Biejat i posłankę Dorotę Olko. Parlamentarzystki pytają, dlaczego pierwsza w historii dzielnicy obywatelska inicjatywa uchwałodawcza została zablokowana.

Powód interwencji jest konkretny. Mieszkańcy zebrali ponad 1800 podpisów pod projektem uchwały w sprawie zaniechania realizacji zadania inwestycyjnego „Budowa zespołu przedszkolno-żłobkowego przy ul. J. Ficowskiego". Przewodniczący Rady Dzielnicy, powołując się na art. 11 Ustawy o ustroju m.st. Warszawy, § 8 Statutu m.st. Warszawy oraz § 8 Statutu Rady Dzielnicy Żoliborz, odmówił procedowania uchwały obywatelskiej.

Autorki pisma nie kryją oceny. Zebranie tak dużej liczby podpisów w tak krótkim czasie świadczy — jak piszą — o determinacji społeczeństwa obywatelskiego Żoliborza i o wadze problemu. W demokratycznym państwie prawa należałoby oczekiwać, że władze samorządowe udzielą takiej oddolnej inicjatywie wsparcia na każdym etapie procesu, zamiast post factum blokować ją na podstawie wątpliwości prawnych, które można było wyjaśnić wcześniej.

Kliknij i zobacz

SKM_C3320i26071413000.pdf

Dwa pytania i czternaście dni

Parlamentarzystki działają w trybie art. 20 ust. 1 ustawy z 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora. Zadały przewodniczącemu dwa pytania: czy przy rejestracji komitetu poinformowano rejestrujących, że Rada Dzielnicy Żoliborz jest niewłaściwa do procedowania inicjatywy uchwałodawczej, oraz czy inicjatywa będzie dalej procedowana.

Pierwsze pytanie uderza w sedno. Jeśli komitet rejestrowano bez zastrzeżeń, a wątpliwość co do właściwości rady pojawiła się dopiero po zebraniu podpisów, mieszkańcy przez wiele tygodni zbierali je pod procedurą, która — zdaniem urzędu — od początku nie mogła się powieść. Zgodnie z art. 20 ust. 2 tej samej ustawy odpowiedź powinna trafić do biur poselskiego i senatorskiego w ciągu czternastu dni od wpłynięcia pisma.

Precedens, który zatrzymano

Skala poparcia była wielokrotnie wyższa niż wymagana. Zgodnie z § 25 pkt 8 Statutu Dzielnicy Żoliborz prawo inicjatywy uchwałodawczej przysługuje grupie co najmniej 1,5% osób z czynnym prawem wyborczym do Rady Dzielnicy; przy 39 917 uprawnionych daje to 599 podpisów. Mieszkańcy zebrali ich ponad trzykrotnie więcej.

To była pierwsza inicjatywa uchwałodawcza w historii Żoliborza. Zbiórkę prowadził ruch Ratujmy Zielony Żoliborz we współpracy z innymi organizacjami, a jej skuteczne złożenie wymagało nie tylko podpisów, ale i numerów PESEL osób popierających.

Jeszcze w czerwcu, w audycji Radia RDC, mówiono o tym jako o momencie historycznym: inicjatywa poddana pod obrady miała obligować Radę Dzielnicy do zajęcia stanowiska i do jawnego głosowania — o ile nie znajdą się nieprawidłowości lub nieścisłości. Znalazły się. Do głosowania nie dojdzie.

O co toczy się spór

Przy ul. Ficowskiego dzielnica planuje budowę zespołu żłobkowo-przedszkolnego dla około 350 dzieci. Według władz inwestycja zajmie jedną piątą powierzchni działki, a na pozostałej części mają zostać tereny zielone. Budowa miała ruszyć na przełomie czerwca i lipca.

reportaż wraz z weryfikacją liczby miejsc w przedszkolach.

Mieszkańcy bronią jednej z nielicznych enklaw zieleni w tej części dzielnicy. Według urzędu wycinka obejmie 184 drzewa, protestujący mówią o liczbie wyższej.

Inwestycja pozostaje wstrzymana z zupełnie innego powodu — przyrodniczego. Na terenie stwierdzono gniazdo krogulca (Accipiter nisus), ptaka objętego ochroną gatunkową. RDOŚ w oświadczeniu przesłanym 10 czerwca Radiu RDC wskazał, że prace należy wstrzymać do końca lęgów, czyli do końca lipca 2026, w promieniu co najmniej 80 metrów od gniazda, bo hałas z wycinki może doprowadzić do porzucenia lęgu.

Wniosek, który wpłynął w tle

Na tym tle wraca sprawa dokumentu, o którym mieszkańcy dowiedzieli się później. 1 czerwca 2026 dzielnica, reprezentowana przez zastępcę burmistrza Tomasza Mielcarza jako pełnomocnika, wystąpiła do RDOŚ o zezwolenie na „umyślne płoszenie lub niepokojenie" krogulca w miejscu noclegu — na okres od 30 czerwca do 30 grudnia 2026. Wniosek proponuje strefę bezpieczeństwa 20 metrów; RDOŚ zaleca 80.

Mielcarz w żoliborskim ratuszu sprawuje bezpośredni nadzór nad Wydziałem Ochrony Środowiska. W marcu 2024, jako kandydat, w materiale wyborczym wymieniał wśród postulatów „zachowanie parkowego charakteru Ptasiego Zakątka". Część mieszkańców nazywa go dziś „drwalem Żoliborza" — określenie funkcjonuje już jako tag w lokalnych mediach.

Zarząd deklarował, rada odmówiła

W czerwcowej audycji RDC przedstawicielka zarządu dzielnicy mówiła, że zarząd co do zasady musi wykonywać uchwały Rady Dzielnicy, i deklarowała podziw dla determinacji mieszkańców. Uchwały, o której mowa, nie będzie — bo rada odmówiła jej procedowania.

Odpowiedź przewodniczącego Jasionowskiego na pytania Biejat i Olko powinna wpłynąć w ciągu czternastu dni. To ona rozstrzygnie, czy odmowa jest ostateczna, czy pierwsza obywatelska inicjatywa w historii Żoliborza wróci pod obrady.

• interpelacji Radnego
• bezpieczeństwie na ul. Potockiej

Czy na ul. Potockiej pojawi się strefa Tempo 30? Tego domaga się radny Dzielnicy Żoliborz Konrad Smoczny, który wystąpił do władz z interpelacją w sprawie obniżenia dopuszczalnej prędkości na tej ulicy.

Jak podkreśla radny, prośba jest odpowiedzią na liczne sygnały od mieszkańców zaniepokojonych bezpieczeństwem na tym odcinku drogi. Szczególnym problemem jest ukształtowanie terenu – zjazd ze wzniesienia sprawia, że wielu kierowców rozpędza swoje pojazdy do prędkości znacznie przekraczających obowiązujące limity.

– Nadmierna prędkość stwarza realne zagrożenie dla wszystkich uczestników ruchu drogowego – wskazuje w interpelacji Konrad Smoczny.

Ważna trasa dla pieszych i rowerzystów

Ulica Potocka to jeden z ważniejszych ciągów komunikacyjnych na Żoliborzu. Korzystają z niej nie tylko kierowcy, ale również piesi i rowerzyści zmierzający do Szkoły Podstawowej nr 65, Ośrodka Sportu i Rekreacji oraz Kępy Potockiej, jednego z najpopularniejszych terenów rekreacyjnych w tej części Warszawy.

Jak zauważa radny, na tym odcinku nie ma wydzielonej infrastruktury rowerowej. Oznacza to, że rowerzyści – w tym dzieci oraz całe rodziny – muszą poruszać się jezdnią razem z samochodami.

Groźny wypadek impulsem do działania

W interpelacji przypomniano również o niedawnym poważnym wypadku z udziałem rowerzystki, która po odniesieniu ciężkich obrażeń trafiła do szpitala.

Zdaniem radnego zdarzenie to dobitnie pokazuje, że obecne rozwiązania nie zapewniają wystarczającego poziomu bezpieczeństwa i konieczne jest podjęcie działań ograniczających ryzyko kolejnych wypadków.

Konrad Smoczny uważa, że obniżenie dopuszczalnej prędkości do 30 km/h mogłoby znacząco poprawić bezpieczeństwo pieszych, rowerzystów oraz kierowców korzystających z ul. Potockiej każdego dnia.

W swojej interpelacji zwrócił się do władz z prośbą o przeanalizowanie możliwości wprowadzenia takiego rozwiązania. Podkreśla, że celem zmian jest przede wszystkim ochrona zdrowia i życia mieszkańców oraz stworzenie bezpieczniejszej przestrzeni dla wszystkich użytkowników drogi.

• stojakach rowerowych
• interpelacji Radnego

Radny Dzielnicy Żoliborz Konrad Smoczny zwrócił się do władz dzielnicy z interpelacją dotyczącą montażu stojaków rowerowych przy punkcie znajdującym się przy ul. Broniewskiego 7.

W uzasadnieniu podkreślono, że rozwój infrastruktury rowerowej powinien obejmować nie tylko budowę nowych dróg dla rowerów, ale również tworzenie miejsc, w których mieszkańcy mogą bezpiecznie pozostawić swoje jednoślady podczas załatwiania codziennych spraw.

Brak odpowiedniej liczby stojaków rowerowych często zniechęca do korzystania z roweru jako środka transportu. Montaż nowych stojaków miałby poprawić wygodę mieszkańców odwiedzających punkt przy ul. Broniewskiego 7 oraz uporządkować sposób parkowania rowerów w tej okolicy.

Interpelacja wpisuje się w działania na rzecz rozwoju zrównoważonego transportu i promocji ekologicznych form przemieszczania się po mieście. W ostatnich latach Warszawa systematycznie rozbudowuje infrastrukturę rowerową, jednak mieszkańcy i radni nadal wskazują miejsca, gdzie potrzebne są kolejne udogodnienia.

• interpelacji Radnego
• bezpieczeństwie pieszych

Na biurko trafiła interpelacja dotycząca bezpieczeństwa pieszych na wschodnim odcinku ulicy Adama Mickiewicza – od placu Wilsona do ulicy Bohomolca, w okolicach Szklanego Domu.

Autor interpelacji, radny Grzegorz Hlebowicz, zwraca uwagę, że szczególnie w okresie wiosenno-letnim coraz częściej dochodzi do sytuacji, w których rowerzyści zjeżdżający z rejonu placu Wilsona poruszają się chodnikiem przeznaczonym dla pieszych.

Jak podkreśla radny, na tym odcinku ulicy istnieje wydzielona droga dla rowerów, oddzielona od jezdni. Mimo to – jego zdaniem – część cyklistów wybiera jazdę po chodniku, co może powodować niebezpieczne sytuacje i utrudniać poruszanie się pieszym.

W interpelacji wskazano również, że problem został zgłoszony przez mieszkańca pochodzącego z Holandii, który miał być zaskoczony takim sposobem korzystania z przestrzeni publicznej. Według relacji radnego podobna praktyka jest rzadko spotykana w kraju słynącym z rozwiniętej kultury rowerowej.

Grzegorz Hlebowicz zauważa, że wraz z rozbudową infrastruktury rowerowej oraz nową trasą prowadzącą od placu Wilsona w kierunku centrum liczba rowerzystów w tym rejonie może jeszcze wzrosnąć. W jego ocenie warto zachęcać użytkowników jednośladów do korzystania z wyznaczonej drogi dla rowerów zamiast z chodnika.

W związku z tym radny zwrócił się do burmistrza z pytaniem, czy Policja oraz Straż Miejska powinny prowadzić działania informacyjne i egzekwować obowiązek korzystania z infrastruktury rowerowej tam, gdzie została ona wyznaczona.

Sprawa dotyczy bezpieczeństwa wszystkich użytkowników przestrzeni publicznej. Na odpowiedź burmistrza będzie trzeba jeszcze poczekać. Wówczas okaże się, czy dzielnica planuje podjęcie dodatkowych działań, które poprawią bezpieczeństwo pieszych w rejonie ulicy Mickiewicza i Szklanego Domu.

• tym, jak przetrwać upały
• zasadach pomagających przetrwać upały

W najbliższych dniach termometry ponownie pokażą wysokie wartości. Upały są szczególnie niebezpieczne dla seniorów, małych dzieci, kobiet w ciąży oraz osób przewlekle chorych, jednak skutki przegrzania mogą dotknąć każdego. Warto więc zadbać o swoje bezpieczeństwo i stosować się do podstawowych zaleceń.

Przede wszystkim należy ograniczyć przebywanie na słońcu, zwłaszcza między godziną 10.00 a 17.00, kiedy promieniowanie słoneczne jest najsilniejsze. Jeśli wyjście z domu jest konieczne, warto założyć lekkie, przewiewne ubranie, nakrycie głowy oraz okulary przeciwsłoneczne. Nie należy zapominać również o stosowaniu kremów z filtrem UV.

Jedną z najważniejszych zasad podczas upałów jest regularne nawadnianie organizmu. Wodę warto pić przez cały dzień, nawet wtedy, gdy nie odczuwamy jeszcze pragnienia. Zalecane są także lekkie posiłki oraz ograniczenie intensywnego wysiłku fizycznego.

Jak schłodzić mieszkanie?

W czasie wysokich temperatur warto zadbać również o odpowiedni komfort w domu. Najlepiej zasłaniać okna od strony nasłonecznionej, a pomieszczenia wietrzyć wcześnie rano i późnym wieczorem. Ulgę mogą przynieść także chłodne prysznice oraz przebywanie w najchłodniejszych częściach mieszkania.

Nigdy nie zostawiaj dzieci i zwierząt w samochodzie

Nawet kilka minut wystarczy, aby temperatura wewnątrz zaparkowanego auta osiągnęła poziom zagrażający życiu. Dlatego pod żadnym pozorem nie wolno pozostawiać w samochodzie dzieci, zwierząt ani materiałów łatwopalnych.

Pamiętajmy o naszych zwierzętach

Upały są równie niebezpieczne dla czworonogów i innych zwierząt. Właściciele powinni zapewnić im zacienione miejsce oraz stały dostęp do świeżej, chłodnej wody. Warto również wystawiać płytkie miski z wodą dla ptaków i dzikich zwierząt, pamiętając o jej regularnej wymianie.

Spacer z psem najlepiej zaplanować wcześnie rano lub późnym wieczorem. W ciągu dnia rozgrzany asfalt i chodniki mogą powodować bolesne oparzenia łap. Nie należy także zostawiać psa przed sklepem czy urzędem ani zamykać go w samochodzie – nawet na krótki czas.

Nie lekceważ objawów przegrzania

Osłabienie, zawroty głowy, ból głowy, nudności czy nadmierna senność mogą świadczyć o odwodnieniu lub przegrzaniu organizmu. W takiej sytuacji należy jak najszybciej przenieść się do chłodnego miejsca, uzupełnić płyny, a jeśli objawy nie ustępują lub się nasilają – skontaktować się z lekarzem.

W czasie upałów warto pamiętać nie tylko o sobie, ale także o najbliższych, sąsiadach oraz osobach starszych, które mogą potrzebować pomocy. Kilka prostych zasad może skutecznie ochronić zdrowie, a nawet uratować życie.

MAPA MIEJSC CHŁODU

• oznakowaniu na skrzyżowaniu
• interpelacji Radnego

Na skrzyżowaniu ulic Adama Mickiewicza i gen. Zajączka pojawiły się wątpliwości dotyczące obowiązującej organizacji ruchu. Sprawę postanowił wyjaśnić jeden z żoliborskich radnych, który skierował do burmistrz dzielnicy interpelację dotyczącą oznakowania w tym miejscu.

Jak wskazuje autor interpelacji, na wschodnim wlocie ulicy gen. Zajączka w ulicę Adama Mickiewicza znajduje się duża liczba znaków pionowych regulujących ruch. Dodatkowo na chodniku, w kierunku ulicy Śmiałej, wykonano oznakowanie poziome P-23 i P-26, informujące o ciągu pieszo-rowerowym.

Jednocześnie tuż za przejściem dla pieszych znajduje się znak pionowy C-16/C-13, oznaczający drogę wspólną dla pieszych i rowerów. Problem polega jednak na tym, że w tym miejscu kończy się wydzielona droga rowerowa, co – zdaniem radnego – może powodować dezorientację użytkowników.

Mieszkańcy pytają, czy można jechać dalej rowerem

Jak wynika z treści interpelacji, mieszkańcy zwracają uwagę na niejednoznaczność oznakowania i zastanawiają się, czy rowerzyści mają prawo kontynuować jazdę po chodniku po wschodniej stronie ulicy Mickiewicza.

Radny pyta wprost, czy zastosowane oznakowanie poziome oraz znak C-16/C-13 pozwalają na dalszą jazdę rowerem zgodnie z obowiązującymi przepisami, czy też droga dla rowerów kończy się w tym miejscu.

Dwa kluczowe pytania do władz dzielnicy

W interpelacji znalazły się dwa zasadnicze pytania:

• czy oznakowanie poziome P-23 i P-26 wyznacza możliwość dalszej jazdy rowerem po chodniku po wschodniej stronie ulicy Mickiewicza,
• czy znak pionowy C-16/C-13, ustawiony za końcem drogi rowerowej, oznacza możliwość kontynuowania jazdy rowerem po chodniku.

Zdaniem autora interpelacji Radnego Grzegorza Hlebowicza odpowiedź na te pytania jest istotna nie tylko dla rowerzystów, ale również dla pieszych. Jasne i spójne oznakowanie ma bowiem kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa wszystkich uczestników ruchu drogowego.

Teraz mieszkańcy czekają na stanowisko władz dzielnicy oraz wyjaśnienie, czy obecna organizacja ruchu jest zgodna z obowiązującymi przepisami, czy też wymaga zmian, które rozwieją wątpliwości użytkowników tej części Żoliborza.

• nagrodzie dla WSF
• ważnym wydarzeniu

Warszawska Szkoła Filmowa może świętować największy sukces w swojej ponad dwudziestoletniej historii. Filmy „Kanaan” i „Kamathipura Express” otrzymały nominacje do 53. Student Academy Awards – jednego z najbardziej prestiżowych konkursów dla młodych twórców filmowych na świecie, organizowanego przez Academy of Motion Picture Arts and Sciences.

To pierwsze w historii nominacje dla uczelni, ale również bezprecedensowe osiągnięcie polskiego kina studenckiego. Nigdy wcześniej dwie produkcje z jednej polskiej szkoły filmowej nie znalazły się jednocześnie w gronie finalistów tego prestiżowego konkursu.

Sukces spośród niemal 3000 zgłoszeń

Do tegorocznej edycji Student Academy Awards zgłoszono aż 2972 filmy z uczelni filmowych z całego świata. W kategorii filmów fabularnych o statuetkę powalczy zaledwie siedem produkcji – wśród nich dwa obrazy z Warszawskiej Szkoły Filmowej.

To jedyne polskie filmy, które otrzymały nominacje do tegorocznych Studenckich Oscarów.

– To niesamowite, że zostaliśmy wyróżnieni przez członków Amerykańskiej Akademii Filmowej spośród niemal 3000 nadesłanych zgłoszeń. „Kanaan” to uniwersalna historia o poszukiwaniu bezpiecznego miejsca na ziemi. Ten temat wymagał od nas dużej odwagi, więc docenienie w USA jest dla nas ogromnym sukcesem – mówi reżyser Dominik Mirecki.

„Kanaan” – historia o wyborach, które zmieniają życie

Film „Kanaan” opowiada historię dwójki imigrantów z Bliskiego Wschodu, którzy uciekli przed wojną do Polski i nielegalnie wykonują prace remontowe. Podczas jednego ze zleceń odkrywają ciało mężczyzny. Wezwanie policji mogłoby oznaczać dla nich deportację, dlatego stają przed dramatycznym wyborem między własnym bezpieczeństwem a moralnym obowiązkiem.

To pełna napięcia opowieść o człowieczeństwie, desperacji i granicach przyzwoitości. Opiekunem artystycznym filmu jest kanclerz Warszawskiej Szkoły Filmowej Maciej Ślesicki.

„Kamathipura Express” – emocjonująca podróż przez Indie

Drugim nominowanym filmem jest „Kamathipura Express” w reżyserii Leona Korzyńskiego. Zdjęcia do produkcji realizowano w Indiach, a sama realizacja okazała się ogromnym wyzwaniem.

– Jestem dumny z całej ekipy. Nikt z nas nie spodziewał się, że podczas zdjęć w Indiach wszystko zacznie się sypać i produkcja będzie zagrożona. Tym bardziej cieszy nas to wyróżnienie. Ale nie zamierzamy się zatrzymywać – już pracujemy nad kolejnym filmem – podkreśla reżyser.

Film przedstawia historię młodego Polaka Osi, który mieszka w bombajskich slumsach i próbuje uciec przed dorosłością. Gdy zakochuje się w nastoletniej Sapnie, para zostaje zmuszona do dramatycznej ucieczki przez Indie po tym, jak ojciec dziewczyny chce sprzedać ją do domu publicznego w słynnej dzielnicy czerwonych latarni Kamathipura.

Opiekunem artystycznym projektu jest wykładowczyni Warszawskiej Szkoły Filmowej Agatha Dominik.

Przepustka do światowej kariery

Student Academy Awards to najważniejszy konkurs dla studentów szkół filmowych na świecie. Wielu jego laureatów zrobiło później międzynarodową karierę. Wśród zdobywców nagród znajdują się m.in. Robert Zemeckis, Spike Lee oraz Pete Docter.

Dla młodych twórców nominacja jest często początkiem drogi do największych światowych festiwali i profesjonalnego przemysłu filmowego.

Gdzie będzie można zobaczyć nominowane filmy?

Obie produkcje zostaną pokazane 28 lipca o godz. 18.00 w Kinie Elektronik w Warszawie w ramach cyklu „Idzie Nowe”.

Film „Kanaan” już 10 lipca ma swoją oficjalną amerykańską premierę podczas New York Student Film Festival, natomiast międzynarodowa premiera „Kamathipura Express” odbędzie się 19 lipca na Kolkata Shorts International Film Fest w Indiach.

Laureatów 53. Student Academy Awards poznamy we wrześniu podczas uroczystej gali towarzyszącej Międzynarodowemu Festiwalowi Filmowemu w Toronto (TIFF).

Warszawska Szkoła Filmowa, założona w 2004 roku przez reżysera Macieja Ślesickiego oraz aktora Bogusława Lindę, od lat należy do czołowych ośrodków edukacji filmowej w Europie Środkowo-Wschodniej. Tegoroczne dwie nominacje do Studenckich Oscarów potwierdzają, że polscy młodzi filmowcy coraz śmielej zaznaczają swoją obecność na światowej scenie i mają realną szansę na kolejne międzynarodowe sukcesy.

• drzewie roku
• plebiscycie warszawskim

Warszawskie drzewa od lat tworzą niepowtarzalny charakter miasta. Rosną przy ulicach, w parkach, na skwerach i osiedlach, stając się niemymi świadkami historii stolicy oraz codziennego życia jej mieszkańców. Teraz każdy warszawiak może pomóc wybrać to najbardziej wyjątkowe, zgłaszając swojego zielonego faworyta do plebiscytu „Warszawskie Drzewo Roku 2026”.

Konkurs ma na celu wyłonienie drzewa, które zachwyca nie tylko swoim wyglądem, wiekiem czy imponującymi rozmiarami, ale również historią i znaczeniem dla lokalnej społeczności. Organizatorzy podkreślają, że równie ważne jak walory przyrodnicze są wspomnienia i opowieści związane z danym miejscem.

Jak zgłosić wyjątkowe drzewo?

Zgłoszenia można przesyłać do 20 lipca 2026 roku za pośrednictwem formularza internetowego dostępnego na stronie Zarządu Zieleni m.st. Warszawy. Każdy mieszkaniec może wskazać drzewo, które jego zdaniem zasługuje na wyróżnienie, opisując jego historię oraz powody, dla których jest wyjątkowe.

Nadesłane propozycje oceni komisja składająca się z dendrologów Zarządu Zieleni m.st. Warszawy, przedstawicieli Lasów Miejskich Warszawy oraz Polskiego Towarzystwa Dendrologicznego. Jury wybierze po jednym drzewie z każdej z osiemnastu warszawskich dzielnic. Lista finalistów zostanie ogłoszona 3 sierpnia 2026 roku, a tego samego dnia rozpocznie się internetowe głosowanie mieszkańców.

To mieszkańcy zdecydują o zwycięstwie

Ostateczny wybór będzie należał do warszawiaków. Drzewo, które zdobędzie największą liczbę głosów, otrzyma prestiżowy tytuł „Warszawskiego Drzewa Roku 2026”, pamiątkową tabliczkę oraz będzie reprezentować stolicę w ogólnopolskim konkursie Drzewo Roku, organizowanym przez Klub Gaja.

Laureata poznamy 12 września 2026 roku podczas Wielkiego Pikniku Jesiennego organizowanego przez Zarząd Zieleni m.st. Warszawy w Parku Żerańskim.

Więcej niż konkurs

Plebiscyt jest częścią programu „Warszawa w kwiatach i zieleni”, który od 2019 roku promuje miejską przyrodę i zachęca mieszkańców do odkrywania zielonych zakątków stolicy. W ramach programu organizowane są warsztaty, spacery, mikrowyprawy oraz pikniki poświęcone warszawskiej florze i faunie.

Inicjatywa ma również wymiar edukacyjny. Eksperci pokazują, jak ogromną rolę pełnią drzewa w przestrzeni miejskiej – poprawiają jakość powietrza, obniżają temperaturę podczas upałów, wspierają bioróżnorodność oraz pomagają łagodzić skutki zmian klimatu. Mieszkańcy mogą także dowiedzieć się więcej o właściwej pielęgnacji drzew i wyzwaniach, z jakimi zmagają się one w miejskim środowisku.

Organizatorzy zachęcają wszystkich warszawiaków do rozejrzenia się po swojej okolicy. Być może właśnie obok domu, szkoły czy ulubionego parku rośnie drzewo, które od lat jest świadkiem lokalnej historii i zasługuje na miano Warszawskiego Drzewa Roku 2026.

Zastawienie chodnika (mniej niż 1,5 m) Mandat: 100 zł – PoRD Art. 47. 1.

Nieuprawnione parkowanie na kopercie dla osób niepełnosprawnych - Art. 8 ust. 3 ustawy prawo o ruchu drogowym, a także w związku z art. 92 § 1 kodeksu wykroczeń, naruszenie tego zakazu jest wykroczeniem. Mandat: od 20 zł do 5 000 złotych lub nagana, a także 5 punktów karnych.

Korzystanie niezgodnie z przeznaczeniem (np. parkowanie na zieleni lub sugerowanym przejściu dla pieszych). Mandat: do 3000 zł – PoRD Art. 45. 1.4.

Parkowanie poza liniami wyznaczającymi miejsce postojowe Mandat 100 zł - 1 punkt karny, KW art. 92 § 1 w związku z § 90 ust. 2-3 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych.

Mniej niż 10 m od przejścia dla pieszych Mandat: 100–300 zł – PoRD Art. 49. 1.2.

Parkowanie na podjeździe (drodze pożarowej) Art.  130a.  [Usunięcie pojazdu z drogi. Przepadek pojazdu. Koszty usunięcia. Blokada kół pojazdu] Mandat: 100 zł + koszt usunięcia pojazdu osobowego od 606 do 697 złotych.

• zmianach kadrowych i sytuacji w Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej,
• kontrowersjach wokół remontów instalacji WLZ na osiedlu Zatrasie,
• nowym dyrektorze osiedla – byłym pośle i burmistrzu Pragi-Północ Pawle Lisieckim.

Burzliwy okres w WSM

Od czerwca 2025 r. w WSM dzieje się bardzo dużo. Wszystko zaczęło się od odwołania byłej prezes Barbary Różewskiej. Następnie odbyły się wybory do Rady Nadzorczej, po których doszło do kilkukrotnego zawieszania i odwieszania jej członków w związku z dwoma zaskarżeniami uchwał Walnego Zgromadzenia przez członków Spółdzielni. W międzyczasie ogłoszono konkurs na nowego prezesa, wprowadzono nową strukturę organizacyjną oraz zlecono przeprowadzenie audytu gospodarczo-śledczego.

Jeszcze przed wybuchem głośnej afery wokół osiedla Żoliborz III, związanej z ujawnionymi nieprawidłowościami i dyscyplinarnym zwolnieniem całej dyrekcji, napięta sytuacja panowała również na Zatrasiu. Problemy zaczęły narastać już od maja 2025 r., a więc jeszcze przed odwołaniem byłej prezes.

Kontrowersyjny przetarg na Zatrasiu

Wszystko zaczęło się w momencie, gdy w ramach jednego przetargu Administracja Osiedla Zatrasie postanowiła zlecić wykonanie WLZ (wewnętrznych linii zasilających) w aż 17 budynkach. Od początku budziło to kontrowersje, ponieważ na żadnym innym osiedlu WSM nie powierzono jednej firmie realizacji tak szerokiego zakresu robót. Dla porównania, na Rudawce dwie firmy wykonywały prace obejmujące po cztery lub pięć budynków każda.

Już podczas pierwszych remontów instalacji elektrycznych, rozpoczętych w maju 2025 r., mieszkańcy zgłaszali liczne uwagi dotyczące jakości wykonywanych robót. W kolejnych miesiącach prace obejmowały następne budynki, a wątpliwości dotyczące jakości ich wykonania z tygodnia na tydzień narastały.

Problemy z dokumentacją i wykonaniem

Tam, gdzie mieszkańcy stanowczo domagali się poprawek, część zgłaszanych zastrzeżeń była uwzględniana. Efekty tych działań jednak często odbiegały od oczekiwań mieszkańców. Szybko okazywało się również, że część problemów wynikała już z dokumentacji projektowej.

Wykonawca korzystał z dokumentacji budynków pochodzącej z lat 60., która w wielu przypadkach była nieaktualna lub przedstawiała projekty zamienne. Zdarzało się na przykład, że schody na klatce schodowej były naniesione po przeciwnej stronie niż w rzeczywistości. Dodatkowym problemem były liczne instalacje wykonane wtórnie od lat 90., prowadzone po powierzchni ścian klatek schodowych. Dotyczyło to m.in. instalacji wodnych, sieci teletechnicznych wykonanych przez różnych operatorów bez wcześniejszego opracowania wspólnego projektu czy wyniesionych instalacji gazowych.

W efekcie, po rozpoczęciu robót, okazywało się, że montaż szachtów lub szafek licznikowych koliduje z istniejącymi instalacjami.

Zmiany kadrowe w administracji osiedla

Emocje zarówno wśród mieszkańców, jak i członków Rady Osiedla rosły z każdym miesiącem, szczególnie gdy rozpoczęły się pierwsze odbiory robót. Wkrótce okazało się, że zastępca dyrektora ds. technicznych Cezary Jasiński, odpowiedzialny za realizację remontów instalacji WLZ, od lutego br. przebywa na zwolnieniu lekarskim i pozostaje na nim do dziś.

Z kolei w kwietniu wypowiedzenie złożył dyrektor osiedla Jarosław Kulawiak, który w połowie maja objął stanowisko wiceprezesa Spółdzielni Mieszkaniowej „Międzynarodowa”.

Pod koniec kwietnia Zarząd WSM udzielił pełnomocnictwa kierownikowi Działu Inwestycji WSM Krzysztofowi Staworzyńskiemu, który przez niespełna miesiąc pełnił obowiązki dyrektora osiedla. Wkrótce okazało się jednak, że było to rozwiązanie tymczasowe. Nowym dyrektorem został Paweł Lisiecki.

Kim jest Paweł Lisiecki?

Paweł Lisiecki od wielu lat jest aktywnym politykiem i samorządowcem związanym z Prawem i Sprawiedliwością. W 2002 r. uzyskał mandat radnego Dzielnicy Praga-Północ z listy PiS, choć wówczas należał jeszcze do Unii Polityki Realnej. Do Prawa i Sprawiedliwości wstąpił w 2005 r. Mandat radnego uzyskiwał również w wyborach w 2006, 2010 i 2014 r.

Podczas swojej trzeciej kadencji został wybrany na burmistrza Dzielnicy Praga-Północ. W 2015 r. uzyskał mandat posła na Sejm VIII kadencji, a następnie został wybrany również na IX kadencję. Funkcję burmistrza pełnił do 2016 r. W 2023 r. bez powodzenia ubiegał się o reelekcję do Sejmu. Od stycznia do maja 2024 r., po dymisji Jacka Jeżewskiego, ponownie sprawował funkcję burmistrza Pragi-Północ.

Po ostatnich wyborach samorządowych został radnym Sejmiku Województwa Mazowieckiego. Jest również członkiem Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich działającej przy Ministerstwie Sprawiedliwości.

Paweł Lisiecki z wykształcenia jest historykiem. Ukończył studia w Instytucie Archeologii oraz Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, a także studia podyplomowe z zakresu zarządzania i wyceny nieruchomości. Prowadził również działalność gospodarczą związaną z zarządzaniem nieruchomościami. Jest także prezesem Stowarzyszenia „Warszawiak na Swoim”.

Biorąc pod uwagę zastrzeżenia zgłaszane przez mieszkańców, którzy w swoich doświadczeniach spotkali się z barierami dotyczącymi zwiedzania Cytadeli Warszawskiej, radna dzielnicy skierowała w swojej interpelacji pytania mające rozwiać wątpliwości w tej sprawie. Odpowiedź do treści pisma powinna rozwiewać wątpliwości w takich kwestiach jak między innymi:

• określenie zasad poruszania się po terenie Cytadeli osób z niepełnosprawnościami;

• ilość dostępnych miejsc dla osób z niepełnosprawnościami na terenie parkingu podziemnego;

• dokonane w przeszłości oraz planowane w następnych latach modernizacje terenu Cytadeli mające zapewnić większą dostępność dla wszystkich zwiedzających.

Opisywana w niniejszym artykule interpelacja stanowi jeden z elementów szerszej dyskusji na temat zwiększania dostępności przestrzeni publicznej dla osób z niepełnosprawnościami. Wiąże się to z koniecznością utrzymywania wysokiej świadomości społeczeństwa, aby dbać o równy dostęp wszystkich mieszkańców do korzystania z poszczególnych obszarów miasta.

• zasadach bezpiecznej jazdy na rowerze
• wakacjach na dwóch kółkach

Rower to dla wielu dzieci symbol wakacyjnej wolności. Codziennie setki młodych mieszkańców naszej dzielnicy korzystają z rowerów, odwiedzając place zabaw, parki czy spotykając się z rówieśnikami. Niestety, właśnie w okresie letnim dochodzi do największej liczby zdarzeń z udziałem niechronionych uczestników ruchu drogowego.

Dlatego warto przypomnieć najważniejsze zasady, które mogą uchronić najmłodszych przed niebezpieczeństwem.

Kask może uratować życie

Choć polskie przepisy nie nakładają obowiązku jazdy w kasku, specjaliści są zgodni – powinien on być podstawowym elementem wyposażenia każdego młodego rowerzysty. Dobrze dopasowany kask znacząco zmniejsza ryzyko poważnych urazów głowy podczas upadku.

Warto również zadbać o ochraniacze na łokcie i kolana, szczególnie u dzieci, które dopiero uczą się jazdy.

Sprawny rower to podstawa

Przed każdą wycieczką rodzice powinni poświęcić kilka minut na sprawdzenie stanu technicznego roweru. Należy zwrócić uwagę przede wszystkim na:

• sprawne hamulce,
• odpowiednio napompowane opony,
• działający dzwonek,
• oświetlenie i odblaski,
• właściwie ustawione siodełko i kierownicę.

Nawet krótka kontrola może zapobiec niebezpiecznej sytuacji na drodze.

Uczmy dzieci zasad ruchu drogowego

Dziecko powinno wiedzieć, że rower to nie zabawka, lecz pojazd. Warto przypominać najmłodszym o podstawowych zasadach:

• zatrzymywaniu się przed przejściem dla pieszych,
• rozglądaniu się przed wjazdem na jezdnię,
• sygnalizowaniu skrętu ręką,
• zachowaniu ostrożności na skrzyżowaniach,
• unikaniu korzystania z telefonu podczas jazdy.

Dobrym pomysłem jest wspólne ćwiczenie bezpiecznych zachowań podczas rodzinnych przejażdżek.

Widoczność ma ogromne znaczenie

Nawet w słoneczne dni warto zadbać o to, aby dziecko było dobrze widoczne. Jasne ubrania, elementy odblaskowe oraz sprawne oświetlenie roweru zwiększają bezpieczeństwo, zwłaszcza podczas wieczornych przejażdżek.

Gdzie można jeździć?

Najbezpieczniejszym miejscem do nauki i rekreacyjnej jazdy są ścieżki rowerowe, alejki parkowe oraz tereny wyłączone z ruchu samochodowego. Rodzice powinni unikać wypuszczania najmłodszych na ruchliwe ulice bez odpowiedniego przygotowania.

Przypomnijmy również, że dzieci do 10. roku życia poruszające się rowerem pod opieką osoby dorosłej są w świetle przepisów traktowane jak piesi. Starsze dzieci, chcąc samodzielnie poruszać się po drogach publicznych, powinny posiadać kartę rowerową.

Najważniejszy jest przykład rodziców

Dzieci uczą się przede wszystkim przez obserwację. Jeżeli rodzice sami zakładają kask, przestrzegają przepisów i zachowują ostrożność na drodze, najmłodsi znacznie chętniej przejmują dobre nawyki.

Bezpieczne wakacje zaczynają się od rozsądku

Rower to doskonały sposób na aktywne spędzanie wolnego czasu, poprawę kondycji i odkrywanie okolicy. Aby jednak wakacyjna przygoda nie zakończyła się wizytą na szpitalnym oddziale ratunkowym, warto pamiętać, że bezpieczeństwo zaczyna się od odpowiedniego przygotowania, rozwagi i wzajemnego szacunku wszystkich uczestników ruchu drogowego.

Niech tegoroczne lato będzie pełne radości, aktywności i bezpiecznych kilometrów na dwóch kółkach.